Misplaatst

Het moet de rechtgeaarde calvinist heden ten dage zwaar te moede zijn. Hem worden allerhande eigenschappen toegedicht, bijvoorbeeld dat hij van nature met zijn geweten worstelt. En dat geweten wordt, zo wil Vrij Nederland, zwaar op de proef gesteld door wat de `kwestie-Zorreguieta' is gaan heten: ,,Bij de worsteling die calvinisten met hun geweten dienen te hebben, hoort ook dat in de drang naar morele perfectie en mondiale gerechtigheid een meisje van goede wil niet vertrapt mag worden.''

Morele perfectie en mondiale gerechtigheid: dat is het doel waarnaar wij streven! Klinkklare onzin natuurlijk, zoals er wel meer raars staat in het betreffende artikel `De oranjes kropen door het oog van de naald'. Bijvoorbeeld dat professor Baud in New York aan Máxima's vader uitlegde ,,hoe in het calvinistische Nederland tegen het verschil tussen `goed' en `fout' wordt aangekeken''. Het epitheton calvinistisch dekt de lading niet: niet de meerderheid van de Nederlandse bevolking denkt in termen van `goed' en `fout'. Dat doen, met name, de eertijdse linkse wereldverbeteraars die tijdens hun `verzet', ver en veilig na de oorlog, de termen `goed' en `fout' schaamteloos hebben misbruikt.

Als we J. Rentes de Carvalho mogen geloven, gaat Máxima een moeilijke toekomst tegemoet, schrijft hij in HP/De Tijd. ,,[Zij] zal haar leven lang worden bespied en beoordeeld door diegenen die meer haast maken met het verbeteren van de wereld dan van zichzelf. Want zelfs in hun stoutste dromen hebben ze nooit durven hopen op zo'n perfecte zondebok: buitenlands, niet van adel, foute vader (...) fout land, fout regime, verkeerde godsdienst...'' Maar ze kan, aldus Rentes de Carvalho, ,,troost, steun en solidariteit zoeken bij die Nederlanders, en daar zijn er gelukkig ook veel van, die de hand in eigen boezem steken voordat ze de wereld beschuldigen en die zich soms oprecht afvragen of ze niet in het verkeerde land wakker zijn geworden''. Het valt te hopen dat zij zich, anders dan in de jaren '60 en '70, niet de mond laten snoeren door de spraakmakende elite. Ten overvloede: Zorreguieta vrijpleiten is niet aan de orde, zie bijvoorbeeld HN. Maar met het besluit dat hij niet bij het huwelijk aanwezig zal zijn, zou voor wat Nederland betreft de discussie gesloten kunnen worden.

Wie wel de mond gesnoerd zou moeten worden, is natuurlijk minister Jorritsma die de Franse president Chirac een `engerd' heeft genoemd. ,,Zo'n bêtise doet duizenden manuren en miljoenen guldens gestoken in het verbeteren van de betrekkingen met Parijs, in één klap teniet. (...) Dit voorval bewijst eens te meer dat Jorritsma ongeschikt is om de eerste VVD-premier van Nederland te worden'', aldus Elsevier. In HP/De Tijd zegt de cultureel attaché in Parijs over Jorritsma's uitglijder: ,,Ik denk dat het een uiting is van een misplaatst superioriteitsgevoel dat uiteindelijk een minderwaardigheidscomplex maskeert.''

Misplaatst zijn volgens prof. Kees Hoogduin de negatieve reacties binnen de geestelijke gezondheidszorg op het werken met protocollen en vaste methoden teneinde mensen met psychische klachten uit de WAO te houden, meldt HP/De Tijd. Volgens Hoogduin is psychotherapie ,,een gewoon vak en geen kunst! Maar dan roept iedereen: kunde, ambacht, dat is saai, daar ben ik geen therapeut voor geworden. Dan zeg ik: moet je maar een ander vak kiezen.'' Hij laakt collega's die zeggen dat burn-out gevallen op z'n minst twee jaar behandeld zouden moeten worden: ,,Als je dat durft te zeggen, weet je niet wat je die patiënt aandoet. Die mensen zijn namelijk in ieder geval hun baan kwijt en voelen zich buitengesloten.''

Zoals velen in Amsterdam zich buitengesloten voelen en even zovelen dat niet in de gaten hebben: ,,Dat Amsterdam onafzienbare buurten kent waar, zodra de hoogconjunctuur verdwijnt, grote structurele vraagstukken naar boven zullen komen – men weet het niet en men wil het ook niet weten'', aldus Geert Mak in zijn `Amsterdam-lezing' waarvan De Groene Amsterdammer een verkorte versie afdrukt. Niet alleen in Amsterdam, in heel Nederland is sprake van misplaatste arrogantie.

    • Anna Visser