Homohuwelijk

Grote eer voor Amsterdam, de vertoning onder leiding van burgemeester Cohen (NRC Handelsblad, 2 april), die, niet lang geleden, toen het aantrekkelijke perspectief van het burgemeesterschap voor hem opdoemde, zich realiseerde dat het `homohuwelijk' moest kunnen.

De grote meerderheid van mensen met homoseksuele neigingen is niet in een `huwelijk' geïnteresseerd en wil of kan geen langerdurende bindingen onderhouden. Ook militante homo's kan men cynisch horen verklaren dat zij dit `huwelijk' slechts zien als een stap naar erkenning van hun `van nature' promiscue levensstijl en niet als een huwelijk in de traditionele zin van het woord. En als een schop tegen het door hen dikwijls verafschuwde echte huwelijk.

Natuurlijk vindt men wel enkele figuren die zich graag voor dit aanstellerige `bruiloftje spelen voor de camera' beschikbaar stellen. Maar de ergste perversie zit tussen de oren van de politici, de autoriteiten en een maatschappelijke elite. Zij lopen mee met de waan van de dag: radicale gelijkberechtiging voor homo's; zij papagaaien alles na wat hun als `politiek correct' wordt voorgehouden, en hebben de moed niet om krom te noemen wat krom is, ziekelijk wat ziekelijk is, normaal wat normaal is.

Cohen heeft een spierwit voetje gehaald bij links-progressief, maar veel gewone mensen met gezond verstand en een normaal respect voor het huwelijk een trap onder de gordel gegeven, en een bijdrage geleverd aan de chaotisering van de maatschappij door het toch al zo bedreigde ideaal van het normale huwelijk en stabiele gezin onderuit te halen. Ook alvast bedankt namens de toekomstige adoptiekinderen, die ongetwijfeld op het altaar van deze, gestoorde, ideologie zullen worden geofferd als zij bij de `gehuwde' homoparen zullen worden geplaatst.