Verloving 5

Ruim anderhalf jaar heeft Nederland kunnen discussiëren over de verwerpelijke daden van het Videla-bewind en over de mate van betrokkenheid daarbij van Máxima's vader. Door het verstandig handelen en de knappe regie van de minister-president, door de bijzondere én integere verklaring van Máxima zelf alsook door de daarop volgdende kennelijk brede maatschappelijke aanvaarding van Máxima als de verloofde van de kroonprins, heeft Nederland onder deze kwestie een streep kunnen zetten. De discussie over het Argentijns bewind hoeft daarmee niet te stoppen, maar het is niet langer nodig de monarchie daarmee in een onwenselijke relatie te brengen.

Ook deze krant komt tot dat oordeel. In het hoofdredactioneel commentaar van 31 maart zwaait de krant, fijntjes en terecht overwegende dat ,,er de nodige vraagtekens te plaatsen zijn bij de veelal met terugwerkende kracht getoonde opwelling van moralisme'', de minister-president lof toe voor de door hem gevonden oplossing en wordt het optreden van Máxima `indrukwekkend' genoemd.

Bij alle instemming kan het plaatsen van Komrij's gedicht onder de foto van het paar niet anders worden beoordeeld dan als onfatsoenlijk natrappen, sterker nog: als de daad van een sluipschutter. Aldus hangt deze krant het verloofde paar een rouwkrans om.

Een dergelijke handelwijze acht ik in hoge mate onfatsoenlijk, onwaardig en bovenal beschamend. Hoewel mijn bezwaar zich in hoofdzaak richt op de prominente plaatsing van het gedicht, is de de vraag gerechtvaardigd namens welk vaderland Komrij eigenlijk denkt te dichten. In ieder geval niet het vaderland zoals dat op dit moment door veruit de meeste Nederlanders lijkt te worden beleefd.

    • R. Verboom