Verloving Willem-Alexander en Máxima 6

Hoewel ik neutraal sta ten op zichte van het Nederlandse koningshuis, heb ik vrijdag met gekromde tenen de tv-uitzending van de persconferentie met het jonge paar bekeken.

Bij binnenkomst van het paar valt een ijzige, haast vijandige stilte. Veel aanwezigen nemen niet eens de moeite om even op te staan, iets wat iedereen in Nederland zou doen als de buurman op bezoek komt. Zelfs een zwak applausje kan er niet van af. Geen vriendelijkheid, maar achterdocht.

Aannemende dat de persvertegenwoordigers geen leerling-journalisten waren, waren veel vragen van een verbijsterende domheid, onnodige agressiviteit en soms ronduit bot.

Vragen naar zaken die Máxima al in haar toespraak behandeld had, werden wéér gesteld, alsof men niet de soepelheid kon opbrengen de (blijkbaar van te voren opgeschreven) vraag aan te passen; anderen stelden hun vraag in de spreektaal, zodat Máxima, ondanks haar behoorlijke beheersing van het Nederlands, die niet kón begrijpen. Weer andere vragen waren dusdanig stupide, dat daar geen zinnig antwoord op gegeven kon worden.

Gelukkig was er nog een enkele die zijn vragen vriendelijker wist te verpakken en zowaar aan Máxima nog een compliment wist te geven over haar onverwacht behoorlijke kennis van het Nederlands. Wat een armzalige vertoning. Geen wonder dat de koninklijke familie nogal gereserveerd tegenover de media staat.

    • Ir. H. Mulder