Zadelkunst

Het voordeel van de hoedanigheid als krantenman bij beursbezoek is de persmap. Die is niet voor iedere bezoeker weggelegd. Dat is jammer. Zo had de wetenschap dat de fiets een belangrijke bijdrage aan de verstopping kan leveren, dat het op de gemiddelde fietsmomenten maar in 3 procent van de gevallen regent of het langzaam uitstervende verschijnsel van de lekke band, het publiek over haar aarzeling (aanschaffen of niet?) kunnen heenhelpen. Het laatste aspect – de lekke band – gewerd toch iedereen bij de stand van de firma Dutch Perfect, die de anti-lek fietsband met gepatenteerde dubbele zekerheid bracht, de band die dankzij de DP-brekerlaag zelfs een tocht zonder plakpauze door duindoorngebied kan garanderen ('doornen zijn de akeligste boosdoeners').

Ook verder mooie producten op deze Fietsrai 2001, al lijkt de Nederlandse taal in de twee- en driewielersegment langzaamaan in onbruik te raken. Zo duizelde het mij toch bij de Agu ComforTemp Coolpad, de koersbroek waarvan de zeem 2 tot 2,5 graden koeler blijft, en die transpiratiegeur en bacteriële aanvallen bestrijdt. En ook bij de stand van Third Wave Carriers BV bladerde ik zonder resultaat in mijn Viertalig Woordenboek voor de Wielrijder, op zoek naar de volledige vertaling van `Kool-Stop Phat Pad remblokken ontwikkeld voor Free Style & BMX'.

Om even bij te komen van de terminologische turbulentie voegde ik me bij het publiek van de op gemiddelde beurs onvermijdelijke prijsvraag of quiz, waar een heuse volwassene op een verhoogde zetel ditmaal moest beslissen of BAMBI in het gelijknamige verhaal een prinses, een zeekoe, paard of ree was. Hij gokte op het laatste en won een binnenband.

Pure schoonheid vond ik in de zuinige druppel-doseerpen van Tri-Star, waarmee men water- straatvuil- en zandbestendige smeerolie in de raderen kan inbrengen. Schitterend. Ik passeerde de sportieve gezelligheid van de stand van de Landelijke Fietsdag (zie ook: www.landelijkefietsdag.nl), bewonderde de anatomische Lepper SoftTouchzadels met de hoogwaardig kalfsleren bilkussentjes, en bestudeerde met naastenliefde de Sunny Transporter met instelbare stuurdemper, geschikt voor rolstoelvervoer en stuitte vervolgens op een oude liefde: het Brooks-zadel. Mijn poëzie schiet te kort dit klassieke middelpunt van het wielrijden te bezingen, maar Brooks maakt me warm van binnen. Misschien wel omdat ze zo duidelijk laat zien dat iets dat al jaren goed is, nooit meer veranderd hoeft te worden. Brooks levert weliswaar moderne varianten als de Conquest met hip, rood of geel geverfd verenwerk of het aerodynamisch ogende model `Colt', maar dat prikkelt slechts tot de uitroep `hedendaags gelul!' Nee, dan Brooks B-serie. De B-130 bij voorbeeld, met neuskrulveer en dubbele drukveren, of de oersolide B-90/3 met haar dubbel getorste achterveren, het is de hogere verbeelding van het zadelambacht.

Van beurs naar beurs, altijd weer op zoek naar het ongedachte, de verassing van het onbekende. Ongedachte producten waren er natuurlijk op deze FietsRAI. Rijwielen met een zeer lage instap voor wielrijders met beperkte beenhef, de Sigma Sport boordcomputers met Night Light, de dubbele zoeklichten in de Halogeen Frontlampen van dezelfde firma, de M5 Low Racer-ligfiets met sandwichstroomlijnkuip waarmee men per uur 53,4 kilometers op 's Heren wegen haalt. Geef mij toch maar een mystiek zadel van Brooks, de vertrouwde schoonheid van het bekende, het zadel dat men in moet rijden, de mobiele zitplaats die zo naar het eigen onderachterlijf gaat staan dat men één wordt met zijn fiets.

FietsRAI 2001, 30 maart tot en met 3 april, RAI Amsterdam