The Chosen One

Je zult binnenkort vader worden en tot het heldere inzicht zijn gekomen dat je toekomstige zoon 's werelds beste golfer moet worden. Zo bijzonder is het niet, als men bedenkt dat menig vader hoopt dat zijn zoon een begenadigd voetballer of tennisser wordt – dan wel een begenadigd arts, hoogleraar, premier of boer. Maar het is wel benauwend wanneer je als vader je zoon van zes maanden al dwingt urenlang – ter bevordering van de concentratie – te kijken naar hoe goed vader met zijn golfstok swingt.

Niet benauwend, maar eng. Zo gedroeg de zwarte Vietnam-veteraan Earl Woods zich 25 jaar geleden toen zijn Thaise vrouw het leven schonk aan de kleine Tiger. Het is de obsessie waarmee sportgekke ouders met hun lang niet volgroeide kinderen kunnen omgaan. Zoals tenniskinderen al als peuter worden gedrild voor een grote carrière. En zoals voetballer Maradona, die al als kleuter door zijn familie als een etalagepop die met een bal kon jongleren de stadions werd ingestuurd. Kinderarbeid ter meerdere eer en glorie van ouders.

Toch wordt Tiger Woods vast en zeker – zoals vader droomde – de beste golfer aller tijden. Hij is nu al de rijkste golfer, en zelfs al de rijkste sportman van het moment. Hij heeft een vijfjarig contract met kledingsponsor Nike van 250 miljoen gulden. Dat is nog niet alles, want dankzij elf andere sponsoren krijgt hij nog eens tientallen miljoenen guldens per jaar. Vader Earl heeft dat dankzij stevig onderhandelingen toch maar voor elkaar gekregen. Hij is naar verluidt een tevreden man, zijn zoon ook – getuige diens eeuwige glimlach.

En dat allemaal omdat Tiger al voordat hij kon lopen dankzij papa de golfswing beheerste en op zijn derde al negen holes in 48 slagen wist te scoren. Geweldig, nietwaar? Je kunt je de trots van papa voorstellen, toen Tiger als kleuter van drie jaar in de Bob Hope-televisieshow verscheen om zijn swing te tonen. Een mini-playbackshow avant la lettre, maar dan verbazingwekkend echt.

Natuurlijk won het jongetje uit Cypress, bij Los Angeles, bijna alle toernooien waaraan hij meedeed. Is het gek dat hij zijn studie aan de universiteit opgaf om zich op golf te concentreren? Nee, want hij wilde – aangemoedigd door zijn dwingende vader – het golfspel tot in de perfectie beheersen. Toen hij als 21-jarige professional werd, ging hij al tientallen miljoenen per jaar verdienen. Niet bijzonder, want sponsoren stonden vanzelfsprekend in de rij om zich te verbinden aan zijn talent.

Zwart Amerika greep het talent van Tiger aan om aan te tonen dat zwarte mensen superieur zijn aan blanke mensen. Inderdaad kregen dankzij het talent van Tiger ook zwarten toegang tot de golflinks. Vader Earl zei nog wel dat Tiger niet van het ,,zwarte ras'' was maar van het ,,menselijke ras'', maar in zijn hart wist de voormalige legerofficier dat hij zijn doel had bereikt. Door zijn zoon mochten zwarten zoals hij ook golfen.

Wie zoveel verdient als Tiger Woods kan negatieve reacties verwachten. Zoals Tiger vorig jaar in Thailand, geboorteland van zijn moeder, toen mensen de kinderarbeid in de Nike-fabrieken aan de kaak stelden. Thaise mensen bespuwden de Nike-miljonair. Ze vergaten dat Tiger dankzij zijn Foundation veel misdeelden, zoals zwarte kinderen in de getto's, probeert te helpen.

Zonder dat vader het besefte is zijn zoon een messias. Tigers talent heeft zo'n grote invloed op het `menselijk ras' dat in 1997 The first church of Tiger Woods werd gesticht. Na omstreden en daarom mislukte gebedsessies ter ere van de goddelijke golfer op een radiostation in Nashville is er nu een website, waarin de gedenkwaardige woorden worden geprezen van de voorzienige vader Woods: `My son is the chosen one'.

    • Guus van Holland