Boogerd klaar voor klassiekers

Elf jaren gingen voorbij zonder dat een Nederlandse wielrenner de Brabantse Pijl won. Michael Boogerd trad gisteren in de sporen van Frans Maassen, die de Vlaamse semiklassieker in 1990 op zijn naam schreef. De overwinning van Boogerd, bovenop de Alsemberg, was het resultaat van een supervorm en een meesterlijke ploegentactiek. De ploeg van Rabobank gaf de regie in de finale van de Brabantse Pijl geen seconde uit handen.

Een week voor de Ronde van Vlaanderen wilde Boogerd na afloop niet zeggen of hij deelneemt aan die klassieker. Zoals hij ook na zijn ritzege in de Tirreno-Adriatico deelname aan Milaan-Sanremo niet meteen uitsloot. ,,Ik ga er een nachtje over slapen'', klonk het ook nu weer. In Italië liet hij vervolgens de Primavera lopen.

Vlaanderens mooiste, zoals de tweede wedstrijd om de wereldbeker liefkozend wordt genoemd, kon hem ook niet verleiden, zo bleek vanochtend. Toen werd bekend dat Boogerd de Ronde van Vlaanderen aan zich voorbij zal laten gaan. ,,We hebben een lijn uitgezet richting Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik en de Amstel Gold Race. Daar heb ik meer kans om te winnen'', aldus Boogerd.

In zijn huidige vorm lijkt de Nederlander overal te kunnen winnen. Het begon dit jaar vroeg met een ritzege in de Ronde van Mallorca. In Valencia won hij twee ritten om op de laatste dag het klassement in de afsluitende tijdrit te verspelen. De koninginnerit in de Tirreno-Adriatico was nummer vier, zijn eindoverwinning vrijdag in de Catalaanse Week nummer vijf.

Een nachtelijke terugkeer uit Spanje deert de fysieke gesteldheid van de Rabo-kopman al niet meer. Zaterdag nam hij een rustdag, gisteren meldde Boogerd zich bij de eerste van zeven beklimmingen van de Alsemberg al aan het front. Bij elke doorkomst reed Boogerd op de eerste rij. Hij wilde zich niet laten verrassen en had daarbij steun van een nijvere ploeg, die in het verleden ook wel koersen droeg maar het vele werk zelden beloond zag.

Successen veranderen veel. Boogerd erkende dat vijf overwinningen op zak het fietsen net iets lichter maken. ,,Niemand neemt het me kwalijk als ik hier vijftiende word. Dat fietst een stuk relaxter.'' Het geldt net zo goed voor de ploeg. Rabobank staat al op elf zeges, vorig jaar boekte Steven de Jongh in Veenendaal-Veenendaal, half april, pas zege nummer twee.

Boogerd betrok gisteren nadrukkelijk zijn ploeg in de feestvreugde. Na afloop waren er omhelzingen van Marc Lotz en Geert Verheyen, de knechten die hem in de slotfase hadden bijgestaan. Karsten Kroon werd even daar achter Raborenner nummer vier bij de eerste tien. In de kopgroep van wisselende omvang, acht renners bij de laatste doorkomst nadat Bart Voskamp lek was gereden, had de ploeg van Adri van Houwelingen altijd een numerieke meerderheid.

In de sprint liet Boogerd de Australiër Scott Sunderland en de Belg Axel Merckx achter zich. Zege nummer van dit verse seizoen zes was een feit. In een koers waarin hij eerder een keer tweede en twee keer derde was geweest. ,,In 1998 vond ik het nog een eer met Museeuw naar de finish te rijden. Ik ben nooit echt een winnaarstype geweest.'' Vorig jaar eindigde Boogerd als tweede, achter Michele Bartoli. Luik-Bastenaken-Luik is zijn hoofddoel dit voorjaar. ,,Ik win hier in een koers die ik kan dromen'', zei Boogerd. ,,Net als `Luik'. Daar moet het gebeuren.''

Andrej Tsjmil stelde zijn kandidatuur voor de Ronde van Vlaanderen. Zaterdag won de 38-jarige Belg in Harelbeke de E3 Prijs. Hij had zijn overwinning 's morgens al voorspeld: ,,Ik had iets nodig om mezelf gerust te stellen.'' Op de Tiegemberg, 16 kilometer voor de finish, reed Tsjmil weg bij zijn medevluchters. Vorig jaar won hij de Ronde van Vlaanderen, dit voorjaar wil hij excelleren in de Hel van het Noorden, Parijs-Roubaix.