Ik kan verhuizen

Verhuizen doe je gemiddeld eens in de zeven jaar. Toch is het altijd weer een hele gebeurtenis. Voor de een is een verhuizing iets om handenwrijvend naar uit te zien, voor de ander een doffe ellende. Sommigen lijden zelfs aan verhuisangst en hebben aanvallen van verlammende nostalgie, afgewisseld met hyperactieve buien waarbij alles wat voor de hand komt redeloos in dozen wordt gestopt: gereedschap, administratie, pannen, bestek, ja zelfs etenswaren. Houd zo iemand zoveel mogelijk van het inpakken weg en geef hem enkele welomschreven taken.

Bij verhuizen gaat het grootste deel zitten in de voorbereidingen: het opzeggen van de huur of verkopen van het huis, adreswijzigingen sturen, gas en licht opzeggen en aanvragen, etc. Het belangrijkste is echter het opknappen van het nieuwe huis. Wie na de verhuizing nog gaat verbouwen, roept een hoop ellende over zich af. Meubels kopen en gordijnen maken kan altijd later wel, maar schilderen of het uitfrezen van een muur voor nieuwe leidingen vormen een ramp in een bewoond huis.

Het vermoeiende van verhuizen is niet zozeer het lichamelijk werk, maar eerder het regelen. Je hoofd loopt ervan om. Wie niet systematisch te werk gaat, raakt beslist overspannen. Maak daarom gebruik van een checklist. Een uitstekende checklist voor de verhuizing kunt u verkrijgen bij de Erkende verhuizer (waarover meer) of is te vinden op internet op de site www.verhuis.net. Er is zelfs zoiets als een verhuispagina (http://verhuis.pagina.nl), waarop vrijwel alles over zelf verhuizen en laten verhuizen te vinden is.

Wie heel veel spullen heeft of een werkgever die bereid is de verhuizing te betalen (informeer daarnaar), zal er al gauw voor kiezen om een professionele verhuizer in de arm te nemen. Kies daarvoor altijd een Erkende verhuizer. Er kan bij een verhuizing veel fout gaan. De Erkende verhuizer is daarvoor verzekerd en er is zoiets als een geschillencommissie. Het heeft zin om enkele offertes te laten maken, dat kan een paar duizend gulden schelen. Doe dat een maand of drie voor D-day.

De verhuizer zal voldoende dozen geven om alles in te pakken. Ook zal hij aanwijzingen geven voor het uiteennemen van meubels. Soms moet er een aparte pianoverhuizer aan te pas komen. Wie bemerkt dat hij dozen tekortkomt, kan altijd dozen bijbestellen. Als je het niet redt met inpakken, kun je meestal (tegen bijbetaling) de verhuizer vragen om iemand te sturen. De snelheid waarmee dan wordt ingepakt is verbijsterend.

Wie niet al te veel huisraad heeft, kan overwegen om zelf te verhuizen. Zoiets doe je meestal met een vaste groep vrienden. De verhuizing krijgt dan iets genoeglijks en neemt met de jaren het karakter aan van een reünie. Degene die verhuist, hoeft niet vanzelfsprekend de leiding te nemen. Net als met een trouwerij kun je dat beter aan een ander overlaten.

Een kleine verhuiswagen is te huur bij de meeste autoverhuurbedrijven. Kijk anders in de Gouden gids of op de verhuispagina bij `Doe het zelf'. Het is verbazingwekkend hoe groot de auto is die nog met een rijbewijs-B bestuurd mag worden. Ook kun je een boedelbak huren voor achter de eigen auto. Denk wel om een kentekenplaat en kijk eens in je rijbewijs – de nieuwe rijbewijzen geven niet vanzelfsprekend het recht om een auto met aanhanger te besturen. Voor een verhuizing is van alles te huur: dozen, katrollen, ja zelfs verhuisliften.

Verhuizingen vormen ijkpunten in je leven. Het zijn rites de passage. Laat de dag daarom niet vergallen door overspannen partners of weggelopen katten. Besteed de dieren uit aan vrienden en laat de verhuiszieke partner voor de kinderen, het eten en de foto's zorgen. Ja, de foto's: niets is achteraf leuker dan foto's van het lege en almaar voller wordende huis, de bezwete koppen, het afscheid van de buren.

Belangrijk voor de goede sfeer is ook het eten. Laat iemand alvast de nieuwe keuken inruimen. Zorg ervoor dat op een goed moment iedereen bij elkaar is en neem de tijd voor een ontspannen maaltijd. Denk aan wat handdoeken, zodat de sjouwers zich kunnen opfrissen. Haringen, extra lekkere boterhammen, een kom soep, iets warms van de afhaalchinees – wat voor eten het precies is, doet er niet toe, als het maar eenvoudig is en niet te zwaar op de maag ligt. Belangrijk is vooral het moment van rust om de jakkeraars tot bezinning te krijgen. Achteraf blijken zulke momenten zich in je geheugen te griffen – vooral natuurlijk als de fotograaf zijn werk goed gedaan heeft.