Losse tand

Max en Vera lagen in bed. Het was ochtend. Ze moesten eigenlijk opstaan, maar daar hadden ze geen zin in. Het was lekker warm in bed en buiten regende het. Dikke druppels sloegen tegen het raam van de slaapkamer.

Max had een groot boek voor zijn neus. Hij lag op zijn buik. Zijn blote voeten staken onder de dekens uit. Hij bladerde langzaam door het boek. Er stonden grote machines in, en auto's. Af en toe kwam er een voorbij waar Max een beetje bij weg kon dromen. Die waren het mooist.

Vera deed niets. Ze lag op haar zij. Alleen haar hoofd piepte tussen de dekens en de kussens uit. Ze keek een beetje naar Max. Grappig om te zien hoe hij door het grote boek bladerde. Ze kende het wel, maar ze vond er niets aan. Auto's en vreemde machines. Dat Max daar zo dromerig van kon kijken, snapte ze niet. Maar ze hoefde ook niet alles te snappen, en dat was een fijn gevoel. Ondertussen draaide haar tong rondjes in haar mond.

Heel avontuurlijk was dat.

Langs de binnenkant van de wangen. Langs haar tanden en kiezen. Aan de voorkant langs haar tanden, aan de achterkant langs haar tanden. Bij sommige bochten voelde ze het draadje onder haar tong helemaal spannen. Vooral als ze wilde voelen wat er achter in haar mond was. Het was dan net alsof de tong kon afbreken.

,,Hé Max,'' mompelde ze ineens.

Max keek op van zijn machines.

,,Ik heb een tand die los zit, of een kies.''

,,Ooh,'' zei Max. Hij was een beetje in slaap aan het vallen. ,,Echt

waar?'' schrok hij toen ineens.

,,Echt!'' Vera duwde met haar tong tegen een tand in het midden van haar mond, aan de bovenkant. De tand wiebelde. Eerst een klein beetje, maar toen al wat meer. Het was een spannend gevoel. Ze gleed met haar tong langs andere tanden, en vond er nog eentje die los zat, maar veel minder dan de vorige.

Max was uit bed gekomen. Hij zocht iets in een kastje bij het raam. Af en toe hield hij op om zijn pyjamabroek op te hijsen. Het elastiek was slap. De regen rinkelde nog steeds tegen de ramen. Vera liet haar tand wiebelen. Het leek wel alsof hij steeds losser kwam te zitten.

,,Wat zoek je?'' vroeg ze aan Max.

,,Jaaaaa,'' deed Max geheimzinnig.

,,Geen tang hè,'' riep Vera ineens. Het was echt iets voor Max om nu tandartsje te willen spelen. Ze ging rechtop zitten. Het lekkere gevoel van de wiebelende tand was ineens niet zo lekker meer, maar eng.

Max draaide zich om en kwam op Vera aflopen. Hij had gevonden wat hij zocht en hield het achter zijn rug. Hij keek gevaarlijk, maar heel overdreven. Vera was niet bang voor hem.

,,Ik wil kijken,'' zei Max. Hij haalde zijn hand achter zijn rug vandaan en hield het vergrootglas omhoog.

,,Zulke kleine tanden heb ik niet hoor,'' lachte Vera.

,,Ik wil het lekker groot zien,'' zei Max, ,,een losse tand spannend. Zit hij erg los?''

Vera knikte.

Ze duwde het haar tong tegen de tand. Hij bewoog als een brug die open ging. Gek. Haar mond begon er een beetje leeg van te voelen.

,,Doe eens open,' zei Max.

Vera opende haar mond, zo ver als ze kon maar meteen. Dan kon Max het eens even allemaal goed bekijken. Max boog zich met het vergrootglas naar voren. Hij hield het goed voor zijn oog. Vera moest niet uitademen want dan besloeg het glas. Hij keek er doorheen. De tand die hij zag was een hele mooie. Hij zat inderdaad los. Aan de onderkant was hij een beetje rood. Vera duwde er met haar tong tegenaan. Max zag de tand heel duidelijk bewegen. Groot en wit en bewegend, een beetje gek was het wel van zo dichtbij.