Huurders eten kipfilet, kopers liever quorn

Eten Nederlanders nog vlees? Onverminderd, beweert het Voorlichtingsbureau Vlees. Maar een huis-aan-huisbezoek in Utrecht doet anders vermoeden. ,,We zijn solidair met het dier''

De Paulus Potterstraat is een gemiddelde straat in Utrecht. Rechts aan de oneven kant staat een rij van 33 monumentale huurwoningen. Amsterdamse school. Links veertien eengezinswoningen in de koopsector. Het is etenstijd. Staat er nog vlees op tafel?

Een huis-aan-huisbezoek wijst uit dat vooral aan de koopzijde bewust weinig vlees wordt gegeten. Drie keer per week hooguit en dan bij voorkeur van de biologische slager. Niet alleen om de eigen gezondheid, maar uit solidariteit met het dier, zeggen de bewoners.

Mo Weijtens, bijvoorbeeld, van nummer 6. Ze is wetenschappelijk onderzoeker in het academisch ziekenhuis en eet vanavond net als gisteren quorn, een populaire vleesvervanger in de Paulus Potterstraat en gemakkelijk verkrijgbaar bij de supermarkt om de hoek. Weijtens: ,,Vanwege die akelige beelden van geëxecuteerde koeien. Er moet een einde komen aan de intensieve veehouderij.'' Haar buurjongen van nummer 8 steekt alleen zijn hoofd om de hoek van de deur. Op de achtergrond roept een moederstem: `Kom nou ééten.' Ze heeft vegetarische balletjes met rijst gekookt. ,,Weet je'', zegt hij nog snel, ,,ik werk in een restaurant en daar wordt sinds een paar maanden veel minder varkensvlees besteld. Uit meelij.''

,,De zin in een runderlapje vergaat je wel als je foto's van een koeienmond vol zweren hebt gezien'', zegt Anne Marije van Riet, kinderfysiotherapeut op nummer 23. Ze eet sinds drie maanden alleen nog vlees van de scharrelslager. ,,Goed voor mijn gemoedsrust. Zo draag ik mijn steentje bij. Wel zuur dat ook biologische boeren het slachtoffer worden van mond- en klauwzeer.''

De familie Venema van nummer 12 komt er eens lekker voor buiten staan. Ze hebben vroeg gegeten. Pasta met iets vlezerigs erin, zegt Nienke. ,,Een geprepareerd spekje en dat is het allerergst. Normaal zijn we heel diervriendelijk.'' ,,Niet om die huilende boer in het Journaal hoor'', zegt haar man. Nienke: ,,Dieren hebben in Nederland nog steeds alleen een economische waarde. Dat vind ik zo erg.''

Jonge vaders lopen met een boodschappentas onder hun arm naar de winkel, moeders doen de deur open met een schort voor. Aan de huurkant stijgt een cromalucht op. ,,Kipfilet'', zegt mevrouw Van der Molen van nummer 61. ,,Lamshaasjes in rozemarijnsaus'', zegt buurvrouw Gerda Erné. Ze moet even denken aan de doodgevroren lammetjes van de week. ,,Omdat mijn zoon hier eet met zijn vriendin. Normaal ben ik niet zo'n vleeseter.''

De spontane jongen van nummer 67, met verfspetters op zijn broek, weet nog niet wat hij bij de traiteur zal halen. ,,Het vlees is er oké.''

Bij mevrouw Rotteveel op nummer 55 springt de deur vanzelf open. Ze is 81 jaar en ligt in bed. ,,Vlees is zo ongeveer het enige dat ik nog mág eten.'' Ze heeft er zo haar gevoelens van treurigheid bij. ,,Maar ik ben afhankelijk van Tafeltje Dekje. Vanavond eet ik runderragout, snijboontjes en aardappelpuree.''

Meneer Jelsma, die een paar deuren verder woont, is boerenzoon. ,,Melkvee'', zegt hij nadrukkelijk. ,,Vroeger brak bij ons regelmatig mond- en klauwzeer uit. Dan gingen er een paar stuks dood, de rest werd beter. Kon er weer gemolken worden.'' Hij heeft net een dikke lende achter de kiezen. ,,Al die slachtingen op tv, het lijkt wel een dramaserie.'' Tijdens het eten zet Jelsma de televisie uit.

Weer terug naar de overkant (nummer 20), waar vader Hoek net is teruggekeerd van de chinees. Tomatensoep en een eigerecht. ,,Jaja, de emoties zijn hier van invloed.'' ,,Eigenlijk zouden we vanavond biefstuk eten'', zegt zijn zoon Tim. ,,Rode biefstuk is mijn lievelingsgerecht, mijn zusje wil altijd bruine. Maar toen zag ik ineens de koe voor me en hoefde ik niet meer.'' ,,Morgen eten we wel biefstuk'', zegt zijn zusje. ,,Ja'', zegt Tim ,,want die koeien gaan natuurlijk toch een keer dood.''

Mevrouw Maarseveen van nummer 18 heeft twee dochters en twee zoons. Ze zijn allemaal het huis uit, maar eten regelmatig mee. ,,Het is niet makkelijk koken in tijden van MKZ. Mijn man en ik lusten graag vlees, maar mijn dochter denkt er niet over. Mijn andere dochter wil geen kip en mijn zoon gaat niet meer naar McDonalds.''

Toet toet. Een donkerblauw Mercedesbusje. Achter het stuur zit de jongen met de verfspetters. Hij houdt een zak van de traiteur omhoog. ,,Het is hachee geworden.''