De slag om Kyoto

HOE HARD SPEELT de Amerikaanse regering haar verzet tegen het Kyoto-protocol over de bestrijding van het broeikaseffect? De indruk is ontstaan dat het team van Bush (nog) niet op één lijn zit. Er zijn diehards bij wie de president zich lijkt te hebben aangesloten. (,,Kyoto is dood'', liet presidentieel veiligheidsadviseur Condo Rice Europese diplomaten weten). Maar verschillende bewindslieden, zoals minister van Buitenlandse Zaken Powell, zouden erop aandringen het protocol niet in zijn totaliteit te verwerpen en wijzigingen mogelijk te maken.

De regering-Bush zoekt intussen politieke dekking achter de brede rug van de Senaat, zoals deze week bleek tijdens een persbriefing van de woordvoerder van het Witte Huis, Fleischer. Ook in de VS zelf is grote ongerustheid ontstaan over de verwerping van `Kyoto'. Op de vraag of Amerika zich had teruggetrokken uit het protocol zei Fleischer: ,,Het verdrag was, zoals u weet, getekend, maar het was niet geratificeerd door de Senaat.'' Bovendien moeten 55 staten het protocol ratificeren alvorens het in werking treedt. Volgens Fleischer heeft pas één staat (Roemenië) dat gedaan. Concluderend voegde de woordvoerder eraan toe: ,,Er is niets om zich van terug te trekken.'' Op de suggestie dat er toch een verplichting is aangegaan, kwam het antwoord: ,,Neen, de verplichting tegenover het verdrag is afhankelijk van ratificatie.''

VEEL NADRUK legde Fleischer op het feit dat de president een onderzoek van het kabinet heeft gelast naar de bestrijding van het broeikaseffect. Daarna zal de regering samen met vrienden en bondgenoten naar de beste oplossingen van het vraagstuk op zoek gaan. De president is tegen het protocol ,,in zijn huidige vorm''. Waarom dan niet onderhandeld binnen dat verdrag? was de logische vraag. Antwoord: omdat de president van het begin af tegen dit verdrag is geweest, dat weliswaar door de vorige regering werd getekend, maar door de Senaat met 95 tegen nul werd verworpen.

Het is de klassieke vraag of het glas half vol dan wel half leeg is. Zij die nog aanknopingspunten zien voor verder overleg met de Amerikanen, hebben vermoedelijk niet helemaal ongelijk. Het verdrag is eenzijdig doodverklaard, maar nieuw leven lijkt mogelijk. Er is een nieuwe Senaat met een gewijzigde krachtsverhouding en niets houdt andere staten tegen om `Kyoto' versneld te ratificeren en zo de regering-Bush het argument uit handen te slaan dat de rest van de wereld `Kyoto' feitelijk ook een brug te ver acht.