Onderknuppels

Confrontatie in Nova: minister Brinkhorst zette de Kampense burgemeester Oosterhof op zijn nummer. De bewindsman is inmiddels grauw uitgeslagen en in machinale halfwaaktoestand beantwoordt hij voor de zoveelste keer dezelfde vragen. Gisteren weigerde hij vanuit de Haagse studio om met de naar Hilversum overgekomen burgemeester te discussiëren over het ruimen van vee in zijn gemeente. ,,De burgemeester heeft niet de rol om daar een oordeel over te vellen'', zuchtte hij vermoeid. ,,Ik laat het aan de commissaris van de koningin over want met deze meneer heb ik op zich niks te maken. Dit beleid wordt door het kabinet gedragen en dat is de baas van Oosterhof''. Als Oosterhof niet mee wilde werken, moest hij maar de consequenties daaruit trekken, vond Brinkhorst. Geschrokken begon burgemeester Oosterhof zich alvast in te dekken voor een aftocht: ,,Ik heb vanmiddag heldere antwoorden gekregen op de vragen die ik had. Wat dat betreft ben ik vooruitgegaan wat kennis betreft.''

Een Nederlandse burgemeester is maar een onderknuppel van het rijk, ook al lijkt hij op tv altijd meer. Op het Journaal had ik burgemeester Van Schaik van Sprang Capelle bakzeil zien halen. Een dag eerder had hij nog dapper beloofd dat zijn gemeente niet mee zou werken, gisteren verzocht hij vanaf de bumper van een vrachtwagen zijn burgers om de blokkade te staken. Had hij zijn gesprekje met de commissaris van de koningin al achter de rug? De ruimingen zijn verschrikkelijke taferelen en in een gewone democratie zou dergelijke televisie grote impact hebben op de hoofdstad van het land. Maar Brusselse opperbazen kijken geen Nederlandse tv.

In De Hemelpoort zag oud-europarlementariër Hedy d'Ancona veel vooruitgang en emancipatie in Europa. D'Ancona heeft zich altijd geconcentreerd op de Sinterklaaskant van de politiek. Pauw probeerde haar kritisch te ondervragen over de kosten van vroeger progressief beleid maar kreeg weinig vat op haar. Met de blik op oneindig blijft ze haar idealen opsommen. Haar declaraties als europarlementariër kwamen niet aan de orde. Wat zou ze zeggen als een progressieve vrouw het commissariaat van landbouw in handen zou hebben? Ik zou wel eens een completer, langer interview met haar willen zien. D'Ancona werkt aan het programma Sterren in Europa en ze zat dus als tv-maker bij Jeroen Pauw.

Tijdens dit interview zapte ik naar Saint Amour, een langdradige Nederlandse televisiefilm over de vroegere worstelingen van twee bevriende priesters met het celibaat. Uiteindelijk kregen ze allebei een vriendin, traden ze uit en trouwden ze. Jasperina de Jong was de brave echtgenote van een van de ex-priesters die terugkeek op zijn vroegere leven en daar voor het eerst hoorde dat hij in Antwerpen een dochter had. Uit zijn tijd bij het IKV. Dat was de raamvertelling.

Ook als je de helft zag, was de film goed te volgen. Veelbetekenende blikken met soapmuziekjes op de achtergrond. De priester raakt geëmotioneerd als hij aan zijn toekomstige vrouw de communie uitreikt. Terwijl ze elkaar tientallen seconden lang aankijken, staat de huwelijksmis voor de collega-priester even stil en dan kon ik zelf ook weer even terug naar Hedy d' Ancona. Echt Amerikaans, zo'n televisiefilm, waar je bij kunt strijken of lezen. Eindeloze dialogen over het geweten, theologische argumenten waarom priesters best wel zouden mogen trouwen. Het maakt dertig jaar later geen indruk meer omdat de priesters niet gevangen zaten. Ze waren ooit vrijwillig ingetreden, konden de kerk elk moment weer verlaten en dat deden ze ook. Waar maakten ze zich dan nog druk over? Ik kan me ook nooit verplaatsen in de sissende woede van de homoseksuele `freelance-priester' Herman Verbeek. Hij doet het zich toch zelf aan. De kerk is niet langer een albedillend monster maar een gewone vereniging met regels die je mag overtreden en een opzeg-mogelijkheid. Kon dat maar bij de Europese Unie.