Meelallers voor stadshelden

Het is weer vrijdagavond en je weet het niet: blijf ik thuis of ga ik uit? Enerzijds wil je de werkweek van je afdansen, maar een avond op de bank kent ook zijn bekoringen. Voor de twijfelaars onder ons is er een middenweg: een cd met muziek van je favoriete club, kroeg of lounge in de hifiset doen en thuis net doen alsof je uit bent.

Geen zichzelf respecterende loungetent of club kan nog zonder: een eigen cd. Al jaren geleden kwamen slimme platenjongens met het idee de muziek van clubs als het Utrechtse Scala of de Amsterdamse IT op plaat te zetten. Het bleek aan te slaan. Inmiddels hoef je niet meer naar de Rotterdamse Baja Beach Club om hetzelfde tropische gevoel als in de strandtent zelf na te bootsen. Wie geen zin heeft om zich in het feestgedrang van vierduizend jongeren te mengen van megadiscotheek Bob's Saloon in Uitgeest kan voor ƒ19,95 ook gewoon het plaatje kopen. Wie het verder zoekt dan Uitgeest kan, zelfs in Nederland, dure cd's kopen van hippe Parijse bar-restaurants als Buddha Bar en Barrio Latino. Nederlands eigen hoofdstad is eveneens vertegenwoordigd in de cd-bakken: clubs als Chemistry, feestcafé Cooldown Café en, met NL en de Supperclub, uiteraard ook vertegenwoordigingen uit de hype die lounge heet.

Zeker de laatste categorie is opmerkelijk. Elk café met een tweezitsbank noemt zich tegenwoordig lounge en probeert het huiskamergevoel te versterken. De vraag is gerechtvaardigd of je thuis wel een lounge-cd nodig hebt om dit effect te bewerkstelligen. Je bent al thuis. De sokken in de hoek of de kruimels op de vloer leveren hetzelfde resultaat op.

Je kunt op verschillende manieren omgaan met de cd's. Een eerste is het kopen van een cd van een bepaalde tent zonder deze te kennen. Wat levert dit, proefondervindelijk, op in het geval van de Amsterdamse Nieuwezijds Lounge (NL)? De cd is een aardige compilatie vol met artistiek verantwoorde muzak. Maar krijg je nu meteen zin om deze lounge een bezoek te brengen? Als we de wervende tekst in het hoesje mogen geloven is dit een lounge `where urban heroes have found a new place to relax'. En verder: `A place where living room and nightclub meet'. Hippe woorden die niet geheel overeenkomen met het antwoord van de uitsmijter, die we net voor de opening van de lounge ooit vroegen wat voor een tent het zou worden: ,,Een lounge met hoerige hoekjes.'' De hoerige hoekjes (veel pluche) blijken inderdaad aanwezig, over de `urban heroes' heb ik mijn twijfels.

Maar niet alleen de omschrijving verschilt in een vergelijking tussen cd en werkelijkheid. Ook, logisch uiteraard, hangt het maar net van de dj af wat er op een avond over de speakers komt. De `huisplaat' is in het geval van clubs en lounges niet veel meer dan een muzikaal visitekaartje. Dat blijkt niet te gelden voor de cd's van feestcafés. Integendeel, merken we als we de omgekeerde weg bewandelen: we kopen eerst de cd's `De Skihut' en `Cooldown Café' en gaan vervolgens op bezoek. Er bestaan een paar zekerheden in deze feestcafés: om de anderhalve minuut wordt van nummer gewisseld, de bediening in korte broek klingelt om de zoveel tijd aan de bel en spoort vrouwen toch vooral aan om op de bar te dansen. Maar het moet gezegd: de cd's komen angstig overheen met het muzikale aanbod `live'. Meelallers als `Anton uit Tirol', `Bossie rooie rozen' en zeker het nu zeer populaire `heyyyyy baby' zijn zowel op cd als in het feestcafé keer op keer te beluisteren. Maar of je thuis nu direct zin hebt om op de tafel te klimmen en mee te gaan lallen, is maar de vraag.