In de Van Goghs

Languedoc, Val de l'Orb. De amandelbomen, die al in januari bloeiden, dragen vruchten van halve grootte. De schaal is nog met handen te breken, de inhoud wit en bitter. Nu is de beurt aan de perziken en abrikozen. Je loopt in de Van Goghs. De ene bloeiende boomgaard na de andere, in alle tinten en variaties wit, roze, rood en paars.

De vijgenboom, die uit de muur groeit, verbergt zijn bloemen in zijn vruchten. Is het toeval dat juist het blad van een zó ingetogen bloeier werd gebruikt voor het verhullen van de schaamte?

Ook de kersenbongerds staan in bloei: hoge wijd uitgegroeide bomen met zwarte takken en witte bloesems tegen een lucht, te blauw om in te kijken. Door de bloemblaadjes heen, zon. Het gonzen van duizenden bijen.