Ericsson: een aandeel in de schuld

Ericssons bedoelingen zijn pijnlijk duidelijk. Het management heeft aan de vooravond van de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering een kostenbesparingsplan onthuld. Bedoeling is om de kritiek op topman Lars Ramqvist, die de institutionele aandeelhouders naar verwachting zullen uiten, vóór te zijn. Ramqvist heeft moeite het bedrijf in zijn greep te krijgen nu het economisch tij tegenzit. Maar zelfs als de meeste beleggers vinden dat hij zou moeten opstappen, kunnen ze hem daar nauwelijks toe dwingen.

De meeste stemmen in de vergadering worden door twee facties gecontroleerd, ook al bezitten zij slechts een klein deel van het kapitaal. Dat wordt mogelijk gemaakt door Ericssons archaïsche eigendomsstructuur, die preferente aandelen een volledige stem toekent en non-preferente aandelen slechts éénduizendste stem. De belangrijkste eigenaren van preferente aandelen – het door de familie Wallenberg gecontroleerde Investor-fonds en Industrivarden, de aan Handelsbanken verbonden houdstermaatschappij – hebben gelijkwaardige stemrechten. Zij zullen Ramqvist op de aandeelhoudersvergadering steunen.

De topman is zeker medeschuldig aan de problemen van Ericsson. Maar dat geldt ook voor de eigenaren van het concern. De eigendomsstructuur staat een overname in de weg, waardoor de belangstelling voor de aandelen ingeperkt wordt. En de machtsconcentratie in de handen van twee groepen maakt veranderingen in het management en zakelijke transacties moeilijk. Vandaar dat de raad van bestuur beter lijkt te passen bij een bank dan bij een telecomconcern.

Het vereenvoudigen van de eigendomsstructuur zou deze problemen helpen oplossen. Idealiter moeten aan alle aandelen gelijke stemrechten verbonden zijn. In de praktijk moeten de veranderingen geïnitieerd worden door de houders van preferente aandelen, die in ruil daarvoor het volle pond mogen eisen. Maar een compromis is ook mogelijk. Er is een precedent. In 1998 bezat Investor preferente aandelen in Electrolux, toen het stemrecht van de non-preferente aandelen werd verhoogd van éénduizendste naar ééntiende. Hoewel Investor sympathiek staat tegenover een wijziging van de eigendomsstructuur van Ericsson, zou Industrivarden zijn poot stijf kunnen houden. Dat is dus het werkelijke doelwit voor ontevreden beleggers.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld