Zwartepietenspel in Content-zaak

De zaak over de Content-voorkennisaffaire ontaardde gisteren in een zwartepietenspel tussen de voormalige directie en president-commissaris A. Maas.

Halverwege de rechtszaak in de Content-voorkennisaffaire deelt rechter M. Mastboom even een tikje uit. Voormalig president-commissaris A. Maas heeft dan al een paar keer gezegd zich enkele belangrijke zaken niet te kunnen herinneren. Maar wat hij wel zeker weet, is dat de details van een gewraakte optieregeling hem nooit verteld zijn. ,,Dus daar laat uw herinnering u niet in de steek'', concludeert Mastboom droogjes.

Maas' tactiek is duidelijk. Cruciale details zijn weg uit zijn geheugen. Het echte verdedigingswerk zal de oud-topman van De Bijenkorf en commissaris van TNT, KLM en Heineken overlaten aan zijn advocaat, de erkend voorkennisspecialist D. Doorenbos. Deze kondigde al een ,,twee tot drie uur durend betoog'' aan, waarmee de discussie waarschijnlijk op een hoog juridisch abstractieniveau zou worden getild, terwijl die zich daar gisteren juist niet bevond. Rechter Mastboom probeerde erop in te spelen en de kluwen aan tegenstrijdigheden tussen Maas en de voormalige Content-directie te ontwarren: ,,Uw raadslieden weten wel wat de juridische finesses zijn, nu gaat het er even om of u zelf niet vindt dat u vragen had moeten stellen'', hield hij de verdachten voor.

Tegen die tijd is het zwartepietenspel tussen de vroegere Content-top in volle gang. Maas heeft de twee directeuren dan al hard laten vallen. Ondanks diverse verklaringen in het onderzoeksdossier stelt hij dat hij helemaal niet nauw betrokken was bij de twee zaken die justitie voorbrengt: het uitdelen van opties en de inkoop van eigen aandelen.

Beide affaires speelden vlak voordat Content in 1999 werd overgenomen door het Belgische Creyf's. Zuiver misbruik van voorkennis, redeneert justitie, vooral omdat er bewijzen zijn dat hier welbewust werd ingespeeld op een actuele gebeurtenis, een van de draaipunten van de voorwetenschapswetgeving.

De twee directeuren benadrukten dat Maas destijds aan de knoppen van het bedrijf zat. Hij ging, in eerste instantie buiten de directie om, met Creyf's in zee, hij besloot de directeuren zelf extra opties te geven, hij gaf zijn fiat aan het toch doorzetten van het optieprogramma, hij was de man die goedkeurde dat er, ter dekking van alle optietranches, alsnog hals over kop aandelen werden ingekocht.

Zeker, er was gezien het voorkennisrisico twijfel, vertelde de financieel-directeur. Maar geen van de professionele externe adviseurs zag een probleem. Pas later bleek dat niemand over de eigen schutting keek. De fiscalist sloot niets kort met de jurist, die op zijn beurt dacht het slechts om inkoop van eigen aandelen ging. ,,En bovendien'', zei een van de directeuren vilein, ,,voelden wij ons ook erg gesteund door de heer Maas, die toch vaker met het bijltje van dit soort overnames had gehakt.''

Eén strategisch foutje leek er bij Maas door te glippen. Hij gaf toe dat er een mondelinge afspraak was met Creyf's om lopende de overnamegesprekken niet in Content-aandelen te handelen. Maar hoe zat het dan met de inkoop van de 120.000 eigen aandelen die Content zelf nog deed?

Officier van justitie H. de Graaff rook zijn kans en vroeg de rechtbank direct een van de Creyf's'-onderhandelaars als getuige op te roepen. Ondanks bezwaar van Maas' advocaat ging de rechtbank, die er inmiddels achter gekomen was dat de zaak op deze manier inhoudelijk weinig opschoot, akkoord.

Eigener beweging riep de rechtbank nóg vier andere getuigen op, onder wie de adviseur van Stibbe en KPMG. Ze moeten morgen verschijnen in de hoop op meer duidelijkheid in het zwartepietenspel.