Op afstand

Nederland ligt bijna plat. Neen, niet door de afzettingen, vervoersverboden en boerenacties verbonden met de MKZ-epidemie, hoewel die plaatselijk voor opstoppingen en ongemak zorgen. Ook niet doordat met de lente in aantocht de straten weer worden opengebroken. De definitieve klap aan het verkeer zal worden uitgedeeld door machinisten en conducteurs van NS. De reiziger dreigt de dupe te worden van een machtsstrijd tussen personeel en directie en het falen van een bemiddelingspoging. Vanuit het verre China roept minister Netelenbos de directie op water in de wijn te doen. Anders dan de NS-leiding meent de bewindsvrouw dat uitstel van het beruchte `rondje om de kerk' tot de reële mogelijkheden behoort.

NS zweeft tussen zijn verleden als overheidsbedrijf en zijn toekomst op een vrije Europese markt waar de competitie genadeloos belooft te worden. De minister, grootste aandeelhouder, heeft zichzelf met het oog daarop al `op afstand gezet', maar nu de impasse een feit is en een scheidsrechter-met-gezag wordt gevraagd, werpt zij zich met zoveel woorden op als laatste arbiter. Alle denkbare nuances kunnen intussen niet verhullen dat oproepen tot uitstel meer in de kaart spelen van het personeel dan van de directie. Spijtig alleen dat de minister vanuit China niet alleen een ideologische maar ook een feitelijke afstand heeft te overbruggen. Gezien de ernst van de toestand had zij nu in Den Haag behoren te zijn.

Heel anders minister van Buitenlandse Zaken Van Aartsen. Hij had Chili zullen bezoeken, maar ziet daar met het oog op de ontwikkelingen in Macedonië vanaf. De vraag is hier of dit offer nodig was. Nederland is lid van de NAVO, de leidende formatie in KFOR, de vredesmacht in Kosovo. Nog ervan afgezien dat KFOR toch al op afstand blijft van het conflict, Nederland heeft zich al veel eerder teruggetrokken op Bosnië. Ook op afstand had de minister op de hoogte kunnen blijven van wat mannen als Robertson (NAVO) en Solana (EU) zoal te rapporteren hebben.

De juiste afstand kiezen, daar gaat het om.