Onderwijsstaking

In het artikel `Er is wel vaker geen juf' (NRC Handelsblad, 14 maart), word ik uitgebreid geciteerd en wel op een zodanige wijze dat ik meen een en ander te moeten nuanceren.

Het is jammer dat in het artikel – dat over de staking in het onderwijs zou gaan – het `zwarte school versus witte school'-thema weer zo negatief wordt neergezet. Wat ik bedoelde te zeggen is: allochtone kinderen gaan naar school, kinderen uit een Blijf van mijn Lijf-huis gaan naar school, maar het zou nooit zo mogen zijn dat alle kinderen met een bijkomende problematiek (taalachterstand, crisissituatie, enz.) op dezelfde school terecht komen.

Ik wil pleiten voor een mix van allerlei kinderen op allerlei scholen, en van een gelijke verdeling van geld, grootte en klassen, schoonmaak en invalskrachten. Bovendien schetste ik een situatie op de school in mijn buurt die acht jaar geleden gold, en die misschien al lang veranderd is. Tot slot wil ik nog opmerken dat het helemaal niet gek is dat de onderwijsstaking ook op een witte school in een goede buurt en met werkende ouders goed wordt opgevangen. Alle ouders zijn tenslotte solidair met de actiepunten van het onderwijzend personeel; hoe zou het ook anders kunnen?