Panama: eclectische club voor dertigers

Er liepen een paar kleine kinderen rond, en ook zat er een enkele bejaarde, maar het overgrote deel van het publiek in Nachtclub Panama op zaterdagavond behoorde tot de beoogde doelgroep, dertigers en veertigers. De Panama, in de indrukwekkend verbouwde voormalige Havencentrale in het Oostelijk Havengebied, wil een nieuwe vorm van uitgaan bieden in Amsterdam, met een mix van voorstellingen, eten, dansen en muziek, voor een wat ouder publiek dan gemiddeld. De nieuwe club presenteerde zich afgelopen weekend tijdens de Grand Opening Night dan ook nadrukkelijk niet als de zoveelste disco, maar als een ouderwetse nachtclub, waar een ronduit gemoedelijke sfeer heerste.

Gezeten aan tafeltjes die rondom het podium in de grote zaal waren gerangschikt, kregen bezoekers oude jazznummers voorgeschoteld van Lady of the Night Miss Bee, begeleid door bigband Pee Bee and the Night Train to Panama, en steevast voor elk nummer in een nóg glamoureuzere jurk gestoken. Kees Prins en Michiel Romeyn (van Jiskefet) brachten een soort parodie op een Amsterdams variétéduo, met de welbekende flauwe grappen die uit pure meligheid nog wel eens geestig wilden worden. Zo deden ze een act met een beer op een motorfietsje, en probeerde Romeyn als louche blond type tevergeefs de als cowboy verklede Prins te doen verdwijnen middels een goocheltruuk met behulp van een shawl, een wind- en een rookmachine, en onder begeleiding van Moby's ` `Natural Blues'. Mooi was ook het optreden van een acrobate, die zich via twee van het plafond hangende rode linten in allerlei intrigerende posities wist te werken. Het jaren vijftig-gevoel werd versterkt met één enkel spotlicht op het gouden theatergordijn, waartegen haar silhouet zich aftekende. En verder was er natuurlijk champagne van het huis, want het was per slot van rekening de Grand Opening Night.

Deze vormde als zodanig een voorproefje van wat de Panama wil bieden: cabaret, dans, circus, jazz, zelfs een kappersrevue zullen er te zien zijn, gevolgd door nachtprogrammas van dj's die salsa, bigband-jazz, Djazzadelic, disco en funk, afhankelijk van de avond. Afgelopen zaterdagavond was het een beetje van alles, van bigband-boogiewoogie tot jaren soulcovers en funk uit de jaren zestig en zeventig. Het leek het publiek, onhollands uitgelaten, maar weinig uit te maken: een stelletje bleef zelfs stug een tango dansen op een ambient house nummer. De eclectische muziekprogrammering van de Panama zal zich nog moeten bewijzen, maar het gebouw zelf, met chique-industrieel ingericht restaurant, een fraaie danszaal met balkons en zithoekjes, en een spectaculaire goudbetegelde bar, is nu al zonder meer de mooiste uitgaansplek in Amsterdam sinds de RoXY. Zelfs de modderpoelen buiten, aan de desolate Oostelijke Handelskade, konden daar weinig aan afdoen.

Panama, Oostelijke Handelskade 4, Amsterdam. Res. 020 3118686.