Makelaarswater

Er ligt een huis in het water van het Reitdiep. Een drijvend huis. Een hip vormgegeven ark met een golvend dak. ,,Vreselijk'', zegt buurman Joop Hofer. ,,Dit is geen schip.'' Hij woont op een tjalk en kreeg vorige week het gevaarte naast zich. ,,De eigenaresse is een aardige dame. Maar het is onbegrijpelijk dat de gemeente dit toestaat. Dit is beschermd stadsgezicht. Wat doet dat ding hier? Makelaarswater is er genoeg.''

Het Reitdiep is een gekanaliseerde zeearm die tot in de binnenstad van Groningen reikt. Omwonenden benadrukken dat het een ,,doorgaande vaarroute'' is waar eeuwen geleden al de schepen naar de Oostzee vertrokken. Langs de oevers liggen tjalken, klippers en binnenschepen. Er wonen avonturiers en schippers met pensioen, vrijbuiters en waterratten. Ze delen een schilderachtig uitzicht op het centrum van de stad.

De kadebewoners zijn niet blij. ,,Dit is een aantasting van de historische en natuurlijke situatie'', zegt L.J. Joosse, bewoner van een huis dat uitkijkt op het Reitdiep. ,,Door die joekel kunnen we niet meer over het water kijken.''

Volgens de wet mogen aan schepen geen regels worden gesteld. Wel mag een gemeente eisen stellen met betrekking tot de ligplaats. In Groningen mag een woonboot 38 meter lang zijn en 3,5 meter hoog, waarbij een kwart van de oppervlakte vijf meter de lucht in mag. ,,Het schip valt er net binnen'', aldus een woordvoerder.

Eigenaresse Ineke Hut denkt over twee weken in haar ark te trekken. ,,Ik wilde geen klipper, want dan kun je niet naar buiten kijken'', zegt ze. ,,Als iedereen vindt dat er alleen traditionele schepen mogen liggen, had de gemeente mijn bouwtekening moeten afkeuren. Maar ik heb alle stempels.''

Ook Nico Tiel en Hilde Kroon zijn hun uitzicht kwijt. Ze liggen aan de andere kant van de woonark. Een jaar geleden kwamen ze met hun Windroos naar Groningen. Ze tonen het dek met twee schommels waar alle privacy is verdwenen nu op enkele meters een groot zijraam van de ark gaapt. Vrijwel meteen nadat de ark naast hun boot kwam te liggen, heeft Nico zijn vaarboom gepakt. ,,Duidelijk te hoog'', concludeerde hij. Hij heeft bezwaar gemaakt. Deze week gaat de gemeente opnieuw meten.

Woonbootbewoners zijn ,,van nature'' gesteld op hun regelluwe leven, vertelt Steven Elings, voorzitter van het woonschepencomité Groningen en bestuurslid van de Landelijke Woonboten Organisatie. ,,Waarom zou je de kleine groep bootbewoners die daar bewust voor hebben gekozen het leven vergallen door hen hun gekoesterde vrijheid af te pakken.'' Elings wil niet gezegd hebben dat de woonark in het Reitdiep maar weg moet. ,,Men vindt dit een lelijke boot. Maar als ik zie wat er op de wal aan lelijke gebouwen staat, dan zeg ik: doe dáár iets aan. Als kadebewoners zeggen dat hun uitzicht op het water is bedorven, is dat geen sterk argument. Ik kijk als woonbootbewoner ook liever over de weilanden dan naar woonhuizen in de stad.''