`Daltons' leiden PKC naar zaalkorfbaltitel

Aangevoerd door de gebroeders Simons heeft PKC voor de vierde maal in vijf jaar beslag gelegd op de meest prestigieuze korfbaltitel van het seizoen. In de zaalfinale in sportpaleis Ahoy' versloeg de Papen-

drechtse formatie zaterdag Blauw Wit uit Amsterdam met 26-23. Met achttien doelpunten hadden de drie broers een belangrijk aandeel in de zege.

Na de verloren kruisfinale tegen Die Haghe vorig jaar was de Papendrechtse succesformatie – vanaf 1977 won PKC tien veld-, vijf zaaltitels en vier Europa Cups – gebrand op eerherstel. Aanvankelijk liep de favoriet in de eerste helft eenvoudig uit naar een 7-1 voorsprong. Daarna volgde een fase van onderlinge scheldpartijen en vocht de ploeg meer tegen zichzelf dan tegen Blauw Wit, dat enkele minuten voor tijd met 18-16 leidde. Het doek leek te vallen voor PKC, maar topscorer André Simons (elf doelpunten) trok met twee treffers de stand weer gelijk. In de verlenging herwon de ploeg van coach Erik Wolsink zichzelf en eiste het alsnog de titel voor zich op.

Erik (29), André (26) en aanvoerder Leon (23) Simons bepalen al jaren het gezicht van de korfbalploeg. De broers kregen de sport met de paplepel ingegoten door vader Ad, die zelf zestien jaar in het eerste elftal van PKC speelde. In vrijwel alle wedstrijden nemen de Simons-broers het leeuwendeel van de productie voor hun rekening. Bovendien zijn ze door hun fysieke kracht en fanatisme moeilijk te bespelen voor de tegenpartij.

Door hun explosieve karakter en soms onsportieve optreden tijdens de wedstrijd worden de broers wel de Daltons genoemd. Als ze de partij niet naar hun hand kunnen zetten, schakelen de broers over op een tactiek die doet denken aan die van doorgewinterde Italiaanse profvoetballers: spelend op de rand van het toelaatbare begaan ze overtredingen, en intimideren en provoceren de tegenstander. Scheidsrechter en ploeggenoten moeten het dan verbaal ontgelden. Het heeft in het verleden de nodige gele en rode kaarten opgeleverd.

,,Wij hebben alle drie altijd de drang om te winnen'', verklaart vijftienvoudig international Leon Simons. ,,Daarvoor ben ik bereid bijna alles te doen. De scheidsrechter moet de grens maar bepalen. Naast techniek speelt ook het mentale aspect een rol. Wij schelden elkaar uit en jutten elkaar op.''

Samen met het technische talent van het Simons-trio is daarmee de succesreeks van de afgelopen jaren verklaard. Door hun grote ego en gedrag op het veld zijn de broers door menig korfbalfan bestempeld als `arrogant'. Coach Erik Wolsink, zelf jarenlang topspeler bij Deetos en Arnhem, toont begrip voor het flamboyante drietal. ,,Het zijn misschien geen lieverdjes in het veld en ze zijn explosief. Zelf was ik als speler ook een lastige klant, maar dat hoort bij topspelers. En de broers Simons zijn echte toppers. Ondanks de torenhoge verwachtingen maken ze het toch elke keer waar.''

Tijdens het duel draait het spel om het dominante trio, dat binnen de lijnen de lakens uitdeelt. Zowel in het scoren als in de fysieke strijd met de tegenstander nemen Leon, André en Erik het voortouw. Ook coachen de broers hun medespelers op het veld fanatiek, wat met het nodige gescheld gepaard gaat. Soms lijkt de rest van de ploeg als waterdrager en aangever voor de familie Simons te fungeren.

Met het opeisen van deze leidersrol heeft Wolsink door zijn verleden als topkorfballer geen probleem. ,,Ik was zelf ook een `coachende' speler. Voor mijzelf zie ik als coach een sturende rol weggelegd. Als gelouterde spelers de wijsheid in pacht hebben en dat waarmaken in het veld hoef ik daar niets aan toe te voegen.'' Wel benadrukt Wolsink het teambelang. ,,Je hebt nu eenmaal waterdragers nodig in een team en spelers die een assist geven. Trouwens, spelers als Remco Heijman en Denise Bezemer hebben ook een belangrijk aandeel in de score.''

Maar om de onmisbare kwaliteiten van het toptrio kan de coach niet heen. ,,Het mooie is dat ze het ondanks de hoge druk toch elke keer weer flikken. André is de absolute topscorer, Erik weet zich ondanks zijn knieblessure toch altijd weer op te laden voor topwedstrijden en Leon... Ongrijpbaar, spectaculair, zwaar en toch snel en hij kan op vele manieren scoren.''

De benjamin van de familie Simons wordt door velen beschouwd als de talentvolste korfballer van Nederland. Vorig jaar werd hij door het Nederlands Korfbalblad uitgeroepen tot populairste speler uit de nationale competitie.

Ondanks zijn successen – alleen de veldtitel ontbreekt nog op zijn erelijst – blijft Simons bescheiden. ,,Er wordt mij wel eens een arrogante uitstraling verweten, maar buiten het veld ben ik een normale jongen. Mijn succes in het verleden verandert niets aan het feit dat ik elke keer weer aan de bak moet. Ik loop niet snel naast mijn schoenen. Ik moet maandag ook weer gewoon aan het werk.''