Mond- en klauwzeer 3

Schokkende beelden op de tv: zieke beesten, doodgemaakte grote dieren op de erven, karkassen in de grijpers, walmende brandstapels. Gesprekken met veehouders, `het is verschrikkelijk' en dat is zo. Maar waarom staan hun de tranen in de ogen? `Het is alsof ze een deel van je eigen familie weghalen', zei er een. Kom nou toch, elke maandag rijden er ontelbare veewagens naar de slachterijen. Worden ze gevolgd door bussen vol huilende vrouwen en kinderen? Zou het niet vandaag, dan zou het over enige tijd zijn, het vervoer naar de abattoirs. Zijn de boeren geschokt omdat hun planning is ontregeld, ging het niet zoals zij het zich hadden voorgesteld? Krijgen ze nu minder voor de fokbeesten? Met de schadevergoeding zal het overigens wel goed komen, de staat der Nederlanden stikt immers in de miljarden. Nee, in veehouderstranen geloof ik niet.

Onzichtbaar op de televisiebeelden en onhoorbaar in de gesprekken met de nu treurenden staan de schuldigen: de dierenfokkende veeboeren, aan het werk gezet door de vleeseisende mensen, ieders ogen vol krokodillentranen.