Michel Portal

Michel Portals onconventionele mix van free jazz, volksmuziek en minimalisme was tot voor kort enkel te horen dankzij de inspanningen van kleine labels als Dreyfus, Label Blue en Harmonia Mundi. Maar dit jaar tekende de Franse rietblazer eindelijk een contract bij gigant Universal. Die overstap is af te zien aan de luxe uitgave van zijn labeldebuut Minneapolis. Portal gaat voorzichtig richting een toegankelijker geluid, iets dat vooral is terug te voeren op zijn begeleiders op het nieuwe album. Michel Bland drumde eerder bij onder andere Prince en de funkwortels van bassist Sonny Thompson zitten heel diep. Toetsenist Tony Hymas diende ooit bij John McLaughlin en is gespecialiseerd in muzikale kruisbestuivingen met een popsausje. En ook ex-Living Color gitarist Vernon Reid verloochent zijn rock-achtergrond niet.

Het pleit voor Portals talent als muzikant en bandleider dat hij deze voor hem vreemde entourage weet te benutten zonder al te veel in te leveren van zijn eigen stijl en stem. Op sopraansaxofoon bijt hij als vanouds van zich af en op basklarinet weet hij nog steeds tegelijk onheilspellend en melancholisch te klinken. Ook in zijn composities sluit Portal geen compromissen. In de veertien stukken wisselen streng serialisme, bijna uit de bocht vliegende verwrongen post-bop en sferische klanklandschappen elkaar af. Daar waar de rockinvloed van de begeleiders duidelijk doorklinkt, uit zich dat positief in opgestuwde energie-uitbarstingen. Alleen die obligate rap aan het begin is een stijlbreuk die beter achterwege had kunnen blijven.

Michel Portal: Minneapolis (Universal, 013 511-2)