HET PUBLIEK

Zondag gehoord tijdens het EK-kwalificatietoernooi in zwembad De Tongelreep: ,,Wat doe je nou, Basje de Jong?'', ,,Afspelen die bal, Basje de Jong!'' en ,,Waar ben je in hemelsnaam mee bezig, Basje de Jong?'' Voor alle duidelijkheid: Bas de Jong – en dus niet: Basje de Jong – is speler van de Nederlandse waterpoloploeg.

Op de tribunes wemelt het traditiegetrouw van de ouders, vrienden en bekenden. En dan wordt `Bas' al snel `Basje'. Meestal hebben ze zelf ook waterpolo gespeeld, de toeschouwers langs de rand van het bassin. Ze kennen de regels en de wetten van het gestoei met lijf en leden. De beste stuurlui staan aan wal – als die spreekwoordelijke wijsheid ergens opgaat, is het in het zwembad. Hoe groot de invloed van familieleden kan zijn, ondervond vrouwenbondscoach Jan Mensink anderhalf jaar geleden tijdens het olympisch kwalificatietoernooi in Winnipeg. Aangespoord door de fanatieke achterban kwam een deel van de selectie in opstand tegen het regime van de Twent en de zijnen die in de wandelgangen werden afgeschilderd als de Twentse Maffia. Nederland won het toernooi, maar tussen Mensink en zijn speelsters kwam het nooit meer goed. In Sydney zat hij wel op de bank, maar zijn invloed was te verwaarlozen. Sinds `Winnipeg' moest Mensink een tweede man naast zich dulden. Het mocht niet baten. Nederland viel buiten de medailles. Tranen met tuiten huilden de waterpolosters. Op de tribunes was het toen doodstil.

De 23ste aflevering van een serie over publiek.