Dandy Warhols zijn meer dan thuis in Paradiso

Bijna onopgemerkt maakten de Amerikaanse Dandy Warhols met hun derde cd Thirteen Tales From Urban Bohemia een van de mooiste pop-cd's van het vorig jaar. Als laatsten van de ware rock-rebellen wenste de groep uit Portland, Oregon niet mee te draaien in de gebruikelijke mallemolen van interviews en radio-optredens die aan een succes-album vooraf horen te gaan. En zo kon zanger Courtney Taylor zonder weerwoord op de eigen website www.dandywarhols.com verkondigen dat de cd het logische vervolg is op `klassieke' rockplaten als All Things Must Pass van George Harrison en Workingmans Dead van The Grateful Dead. Dat eerste ligt er wat al te dik bovenop, want Thirteen Tales... opent schaamteloos met precies hetzelfde intro als Harrisons My sweet lord. De invoed van The Grateful Dead is minder evident, want pas bij hun live-optreden openbaren de Dandy Warhols hun psychedelische zweverigheid.

`This is classic rock,' zo kondigde de niet door bescheidenheid gehinderde Taylor het bekendste nummer van zijn groep aan. `Heroin is so passé,' luidt het refrein van de bijna-hit Not if you were the last junkie on earth. Uit de vele drugs-referenties in zijn teksten valt af te leiden dat Taylor met het een en ander moet hebben geëxperimenteerd. Soms lijkt zijn lage bromstem op die van Lou Reed, dan weer gaat zijn omfloerste neuzelzang op in een geluidsstorm die herinnert aan de vroege Pink Floyd. Met drie gitaristen is The Dandy Warhols in essentie een tamelijk ouderwetse gitaarband, met soms een new wave-element in de knerpende synthesizer van de schattig met haar vlechtjes wapperende Zia McCabe. De met cowboyhoed getooide nieuwkomer in de band Troy Stewart legde zijn gitaar regelmatig opzij voor een trompetpartij die herinnerde aan Mexicaanse mariachi.

Een sfeervolle combinatie, zo bleek in een vol Paradiso waar The Dandy Warhols hun optreden rekten met lange instrumentale passages en, toen het gangbare repertoire op was, verzoeknummers. Hun liefde voor Nederland is genetisch bepaald, verkondigde Courtney Taylor aan de hand van de achternaam van de drummer (Brent de Boer).

Bovendien hielp het dat ze overdag een grote zak weed hadden opgerookt, waardoor hun nummers nog beter dan anders pasten bij de pulserende achtergrondprojecties en filmbeelden uit Easy Rider. Het nummer Country leaver met de openingswoorden `I'm going to see you soon in Amsterdam' werd met gejuich ontvangen, alsof de Dandy Warhols een thuiswedstrijd speelden voor een publiek dat dankbaar was om na ruim twee jaar weer eens iets te horen van een verloren gewaande cult-band.

Concert: The Dandy Warhols. Gehoord: 22/3 Paradiso, Amsterdam.