Weinig mensen

Op de parkeerplaats bij het hoofdkantoor van Gasunie in Groningen staat een bordje `Bezoekers rondleiding'. Het onderkomen, dat is ontworpen door de architect Alberts, is zeven jaar na de oplevering nog altijd een bedevaartsoord voor liefhebbers van zogeheten `organische architectuur'. Het lichte geheel van betonblokken, glas en houten raamlijsten, dat in deze krant destijds werd omschreven als én ,,een sprookje'' én ,,een knutselpaleis'', oogt nog altijd fris.

Alleen : hoe zit het met de muren? Zijn er Chinese Muren, Vuurmuren of alleen maar Wandjes? Gasunie is volgens de nieuwe gaswet verplicht om de handelsdivisie af te scheiden van het landelijk gasnet om de onafhankelijkheid van het gastransport te waarborgen. Chinese Walls heet dat bij financiële instellingen, die hun beurs-, -advies en research-activiteiten uit elkaar moeten houden. Firewalls heet dat bij Gasunie, die een scheiding heeft aangebracht in het computersysteem en de netbeheerders een eigen kantoorvilla heeft gegeven.

Buitenstaanders zien echter vooral wandjes van Chinees rijstpapier die elk moment in vlammen kunnen opgaan. Vandaar dat hoofddirecteur George Verberg zich gedwongen ziet om te onderzoeken of Gasunie volgend jaar gesplitst moet worden in twee aparte bedrijven. Wat gebeurt er dan met het gebouw? Met zijn 1.350 werkplekken is het nu al te ruim voor de 900 werknemers, die hier zijn gehuisvest inclusief een honderdtal van KPMG. Als straks de netbeheerders of commercanten afmarcheren, wordt de rust die Alberts wilde brengen wel erg letterlijk. Tussen de grote plantenbakken speculeren werknemers al over de inrichting van een bedrijfsverzamelgebouw. Met misschien een klein museum voor de in 1999 overleden architect Alberts, die ook het NMB-gebouw ontwierp.