La Escondida: rijkste kopermijn ter wereld

De Chileense kopermijn La Escondida, de mijn met de grootste kopervoorraad ter wereld, bereidt zich zes maanden eerder dan verwacht voor om de eerste lading koperconcentraat te verschepen. Iedereen, te beginnen met BHP-Utah Minerals International, de exploitant van de mijn en de belangrijkste aandeelhouder, is er trots op dat dit project van een miljard in recordtijd is afgerond en bovendien 150 miljoen dollar onder het budget is gebleven.

'Het is op rolletjes gegaan', zegt John Hannah, een Canadees die voor hij naar Chili kwam als supervisor bij de ontginning van La Escondida, heeft gewerkt in de kopermijnen van Highland Valley in Brits Columbia.

In iets minder dan dertig maanden hebben gigantische elektrische scheppen en trucks het maanlandschap van de Atacama-woestijn van gedaante veranderd. Zij hebben een gat gegraven van een kilometer doorsnee, 1,5 km breed en 200 meter diep om de verborgen schat van La Escondida bloot te leggen. Het werk werd in oktober voltooid. Ongeveer 3600 mensen werkten 24 uur per etmaal om de op een na grootste bovengrondse mijn na Chuquicamata, ook in Chili, te graven.

Terwijl de mijn werd ontgonnen, werden er elektriciteitskabels vanuit de energiecentrale van Tocopilla ten noorden van Antofagasta aangelegd en begon het werk in de concentraatfabriek en de opslagtanks.

De turkooisblauwe staalstructuur van de concentraatfabriek is de enige kleurige plek in een levenloze woestijn. Binnenin is het vermalen net begonnen.

Op het moment werkt de fabriek, ontworpen om 2.000 ton koper sulfietconcentraat per dag te produceren, op driekwart van de volledige capaciteit. De fabriek mengt de concentraten met water. Dit mengsel gaat naar beneden via een 165 kilometerlange pijplijn die langs spooksteden uit de tijd van de nitraatwinning, zo rond de eeuwwisseling, naar de eigen havenfaciliteiten van La Escondida, Coloso iets ten zuiden van Antofagasta, zigzagt.

In Colosa worden de concentraten die 42 procent koper bevatten gedroogd en op transportbanden naar de vrachtschepen gevoerd. Hannah verwacht dat de eerste lading van 25.000 ton concentraat voor de Kerst op weg zal zijn naar Japanse ertssmelterijen.

La Escondida, wat betekent 'de verborgene' is een passende naam voor een mijn die bijna onopgemerkt bleef. Een toevalsboring tien jaar geleden stootte op de rijkste kopervoorraad ter wereld. Men verwacht dat de mijn met haar geologische reserves van 1,8 miljard ton tot ver in de 22ste eeuw produktief zal blijven. Gedurende de eerste tien jaar van de exploitatie zal het koperpercentage gemiddeld 2,8 zijn. Dit is twee maal de concentratie die wordt gevonden in Chuquicamata , terwijl de mijnen in de Verenigde Staten en in Canada werken met een ertspercentage van 0,4 en 0,5.

Als de mijnexploitatie eenmaal in volle gang is, zal La Escondida 760.000 ton concentraat per jaar produceren - ongeveer vier procent van de wereldproduktie. Het zal de op twee na grootste kopermijn ter wereld zijn na Chuquicamata en El Teniente, allebei van Codelco. La Escondida en andere koperprojecten in de nieuwe particuliere sector zullen een sleutelrol vervullen bij het opvoeren van de koperexport van Chili in een tijd dat de mijnen van Codelco te lijden hebben van uitputting en dalend ertsgehalte.

Toch kwam La Escondida niet makkelijk van de grond. Toen BHP-Utah en partner Rio Tinto Zinc in het midden van de jaren tachtig besloten om de mijn te ontginnen, waren mammoet-koperprojecten en geldleningen aan Latijns-Amerika uit de gunst bij de internationale banken.

Daarom werd er een unieke financieringsregeling gesloten: 77 procent van de produktie van La Escondida werd van te voren verkocht via twaalf jaar lopende contracten met Japanse, Duitse en Finse ertssmelterijen. Die namen op hun beurt op zich om tweederde van het benodigde kapitaal van het project los te krijgen van kredietverleners in hun land. Bovendien nam een consortium van Japanse ertssmelterijen, geleid door Mitsubishi, een zakelijk belang van tien procent in de mijn en kwam de International Finance Corporation van de Wereldbank met een aanbod van 2,5 procent als aandeelhouder.

Tegen het midden van 1988 was het financieringspakket rond. Maar de moeilijkste vraag bleef onbeantwoord: zou de politieke stabiliteit van Chili standhouden gedurende de moeilijke overgang van dictatuur naar democratie? De eigenaars van La Escondida gokten erop dat de nieuwe regering de gunstige Chileense wetten voor buitenlandse investeringen niet zou veranderen en dat hun project veilig zou zijn. Hun gok werd beloond.

Robert Davies, de financiele directeur van de mijn, verwacht dat La Escondida in het eerste jaar van volledige exploitatie winst zal maken. Dit ondanks de dreigende recessie in de Verenigde Staten, die naar wordt verwacht, de koperprijzen volgend jaar zal verzwakken en ondanks de rentebetalingen die op 500 miljoen dollar schuld 4,5 miljoen dollar per maand zullen bedragen. De produktiekosten zullen 45 dollarcent per Engels pond zijn, iets meer dan de kosten van Codelco, maar duidelijk minder dan de produktiekosten van de mijnen in de VS en Canada.