Grijs verleden 2

Ik heb met ergernis en verbazing kennis genomen van de stellingname van Van der Heijden over de grijze massa in '40-'45.

Het moet hem toch duidelijk zijn dat het nazisme en zijn (ook Nederlandse) handlangers volledig fout waren. Daartegenover stond in Nederland een groep, die steeds groter werd, van mensen die zich met de moed der wanhoop maar uit overtuiging zich verzetten tegen deze barbarij.

Een overgrote groep van ons volk zocht zijn weg in de overleving via hun dagelijks bestaan, maar in hun houding was het grootste gedeelte anti-Duits. Ook De Jong heeft daar op gewezen.

Het is mij niet duidelijk hoe ik de geschiedenis anders moet zien wanneer ik de zogenoemde `goede kanten' van prominente bezetters zou betrekken in het eindoordeel over hun keuze en handelen. Ik begrijp absoluut niet wat Van der Heijden wil aantonen met de liefde van Seyss-Inquart voor klassieke muziek en de liefde van Adolf voor Eva Braun – en dat terwijl het moorden gewoon doorging. Gelukkig dat er een strijdbare groep was die dit regime direct door had.