Australië telt toch nog mee in de wereld

De Australische premier is trots op de nakende fusie van twee grote mijnbouwbedrijven, die mogelijk samen ook de verkoop van het energiebedrijf Woodside kunnen voorkomen. `Down under' is niet te koop.

Het gelukkigst van iedereen was maandag premier Howard. Australië liet met de fusie tussen BHP en Billiton de wereld zien dat het nog meetelt en niet afglijdt naar een bijkantoor à la Nieuw Zeeland. Melbourne wordt het centrum van het grootste grondstoffenbedrijf ter wereld, pochte hij.

En was niet Billiton eens van Shell, dat vermaledijde concern dat Woodside met een vijandig bod belaagt, en daarmee de indruk wekt dat Australië te koop is, sterker: hem, Howard, te kijk zet als een premier die Australië in vreemde handen overdoet? Het was zijn finest hour.

Afgelopen vrijdag werd hij door de top van BHP over de fusie ingelicht. Het nieuwe mijnbouwconcern, straks BHP Billiton geheten, wordt 's werelds grootste producent van industriële kolen voor de export, 's werelds grootste exporteur van anthraciet, 's werelds grootste integrale producent van chroom, mangaan en ijzerlegeringen, en de nummer 3 in de wereld op het gebied van koper, ijzererts en aluminium. En nog is de honger van het nieuwe concern niet gestild.

Als nieuwe combinatie zijn wij in een veel sterkere positie om te expanderen en nieuwe overnames te doen, zei Mick Davis, de financiële topman van Billiton, gisteren tegen The Wall Street Journal. Howard zal van die ambitie met genoegen hebben gehoord. Want BHP, dat ook in gas- en oliewinning doet, dook vorige week in het gevecht om de reusachtige gasreserves van Woodside opeens als `witte ridder' op, de ridder die Woodside uit zijn netelige positie met een tegenbod zou kunnen verlossen.

Howard, wiens conservatieve regering in populariteit is gekelderd (wegens de hoge brandstofprijzen) en ook door een krimpende economie nog wordt geplaagd – voor het eerst sinds bijna tien jaar krimpt de economie – zal met de top van BHP vast even over Woodside hebben gesproken. Tenslotte is het vijandige bod van Shell op nationalistische sentimenten gestuit. Howard heeft daar veel begrip voor. Dit jaar zijn er parlementsverkiezingen.

BHP Billiton, dat Woodside voor de neus van Shell wegkaapt en weer helemaal Australisch maakt – het zou zijn triomf nog groter, nog mooier maken. Zijn regering heeft de macht Shells overnamebod te blokkeren. Shell wacht nog almaar op de goedkeuring. Het heeft daarom de termijn verlengd. Op 16 februari schreef het in een brief: ,,Beste aandeelhouder, u heeft nu tot 30 maart aanstaande tot 7 uur 's avonds de tijd ons bod te accepteren.' Precies een maand later, op 16 maart, vlak voor de fusie tussen BHP en Billiton wereldkundig werd, kwam Woodside met de verklaring dat het inderdaad door derden het hof wordt gemaakt, daarover geen mededelingen zal doen teneinde aan speculaties geen voedsel te geven, en inderdaad serieus is benaderd door BHP (waarbij het nog een hofmaker noemde – Santos. Om het misschien aantrekkelijk en tegelijkertijd onschuldig te doen lijken?) Niet toevallig afgelopen maandag heeft Shell de aandeelhouders van Woodside opnieuw respijt gegeven – tot 12 april, 19.00 uur.

Er wordt dezer dagen druk gespeculeerd over nieuwe overnames en fusies in de mijnbouwwereld die over alle spelers gaan, behalve over Woodside. Energie is natuurlijk maar een klein onderdeel van BHP en natuurlijk ook geen mijnbouw, maar gas is schaars, dus duur, en gas wordt almaar duurder doordat de nieuwe elektriciteitscentrales in de wereld allemaal op het betrekkelijk schone aardgas zullen draaien (zeker zolang tegen steenkool – broeikaseffect! – verzet bestaat), kortom: gas is aantrekkelijk (Shell: ,,De wereld vraagt erom'), en dus zou het aardgas van Woodside in de portfolio van BHP Billiton een interessante, veelbelovende uitbreiding zijn.

Met andere woorden: BHP moest eerst met Billiton de financiële armslag krijgen (notering in Londen) voordat het de strijd met Shell om de aardgasreserves van Woodside durft aan te gaan?

Het kan ook anders lopen. BHP Billiton kan besluiten zich vooral op de mijnbouw te concentreren, in die wereld nieuwe overnames te doen en van een tegenbod op Woodside af te zien. Shell is dan een lastpost kwijt. In dat geval heeft premier Howard de politieke strijd met Shell, met al die vervloekte buitenlanders die van de economie hun bijkantoor willen maken, alsnog verloren. Weg finest hour! De fusie tussen BHP en Billiton tot het op een na grootste mijnbouwbedrijf ter wereld krijgt dan toch minder glans.

Gerectificeerd

Mijnbouwgigant

In de grafiek bij het artikel Australië telt toch nog mee in de wereld (in de krant van woensdag 21 maart, pagina 19) is per werelddeel de omzet van het nieuwe bedrijf weergegeven. Dit moet zijn de activa. In de tweede schijf is de omzet per grondstof weergegeven. Dit moet zijn de winst per grondstof.