`Rent-a-Priest' trekt veel klanten

Toen Carine, een Brusselse advocate, in 1997 voor de tweede keer wilde trouwen, mocht ze van de priester alleen de kerk in als ze geen lange of witte jurk zou dragen. Ze moest via de zij-ingang binnenkomen en haar eigen klapstoelen meenemen (,,om de kerkbanken niet te bezoedelen''). Dat vond ze zó belachelijk, dat ze alleen naar het stadhuis ging. Maar kerk of geen kerk, ergens gelooft ze toch in God. Vandaar dat ze onlangs haar dochter van twee wilde laten dopen. ,,Geweldig'', zegt ze. ,,Je belt gewoon een priester, die komt bij je thuis en doet het precies zoals jíj het wilt.''

`Rent-a-Priest', een tweemansbedrijfje dat een jaar geleden werd opgezet door priesters die door de kerk zijn geschorst de één trouwde met zijn vriendin, de ander ging met een vriend samenwonen –, catert voor het toenemende aantal Belgen die voor eerste communies, doopvieringen of huwelijken niet meer naar de kerk willen. ,,We zijn er voor jullie en niet voor een systeem'', schrijven de twee op hun website. Dus verzorgen zij `zingevingsmomenten' thuis in de tuin, met zevengranenbrood bij wijze van hosties en Anglicaanse of islamitische teksten als mensen dat willen. Na afloop wordt er cash afgerekend; de kerk betaalt de priesters immers niet meer.

De bisschoppen hebben Rent-a-Priest afgebrand en conservatieve priesters hun neus ophalen voor deze ,,diskjockeys'' of ,,charmezangers''. Maar ook zij kunnen niet meer ontkennen dat het tweetal in een groeiende behoefte voorzien. Afgelopen weekeinde deden zij drie dopen en een huwelijk, waar dagblad De Standaard verslag van deed. Volgens Rudy Borremans van Rent-a-Priest zijn er ,,tijdens de weekends vanaf mei tot eind september gemiddeld vijf tot zes vieringen geboekt. Er is veel belangstelling''. Aangezien die niet alleen meer komt van mensen die zich, net als de priesters zelf, gediscrimineerd voelen, overweegt de kerk nu toch de sacramenten van Rent-a-Priest legaal te maken.