Kerk en staat

Kardinaal Simonis beklaagt zich erover dat de kerk onder Paars `geen publieke rol van betekenis' meer speelt (NRC Handelsblad, 6 maart). Ook is hij van mening dat tegenwoordig niet de maatschappij, maar `politiek Den Haag' de waarden en normen vaststelt. Hij haalt daarbij euthanasie en het homohuwelijk als voorbeelden aan.

Het heeft er de schijn van dat Simonis in deze redenering `de maatschappij' gemakshalve synoniem acht met (zijn) kerk. Ook lijkt het hem te ontgaan dat `politiek Den Haag' de vertegenwoordiging vormt van de maatschappij, en dat de politiek in deze zaken niet anders doet dan wettelijk vorm geven aan de zich in de maatschappij ontwikkelende normen en waarden. Dat die zich langzaam verwijderen van die van de rooms-katholieke kerk mag hem verdrieten; de democratische bestuursvorm van ons land betekent echter dat wanneer een (paarse) meerderheid nieuwe normen en waarden wil, die ook worden opgenomen in de wet. Natuurlijk botst dat met de in essentie strikt oligarchische structuur van de rk-kerk – maar je moet wel een heel conservatieve denker zijn om dat te betreuren.