Annexaties 2

`Méér samenwerking' zijn de laatste woorden in de column van J.M. Bik over de verhoudingen tussen Den Haag en zijn buurgemeenten. Prima! Dat is precies waar al degenen voor pleiten, die zich verzetten tegen de plannen van minister De Vries om delen van die buurgemeenten aan Den Haag toe te wijzen. Dat verzet heeft niets te maken met `lokaal chauvinisme' waarover Bik schrijft of met al die stereotypen over het `magere' Den Haag en de `welvarende randgemeenten'; de burgers `in hun doorzonkamertje' tegenover de `allochtonen en uitkeringstrekkers'.

Diezelfde stereotypen voert minister De Vries ook aan, al formuleert hij het wat meer parlementair. Hij stopt hier en daar ook een cijfer in zijn betoog om zijn gelijk te bewijzen: Den Haag is `beklemd' en heeft het daarom zo moeilijk. Als de stad zijn vleugels kan uitslaan, gaat het allemaal beter. Het anti-annexatieplatform heeft intussen aangetoond dat de cijfers van de minister op zijn zachtst gezegd een zeer selectief beeld geven. Het gaat Den Haag, zo beklemd als het is, over het algemeen niet slechter dan andere grote gemeenten, die niet beklemd zijn maar met dezelfde problemen worstelen. Annexatie is géén oplossing.

Met de `herindeling' van De Vries wordt over de hoofden van gemeenten en hun bewoners heen beslist dat Den Haag op eigen houtje de `regie' van de hele agglomeratie moet voeren. Dáár komen die bewoners tegen in opstand. Want er is een stadsgewest Haaglanden waarin de samenwerking van alle gemeenten in de regio vorm heeft gekregen. Dat stadsgewest zou, zeker met wat meer bevoegdheden, bij uitstek het orgaan zijn voor de regie over de regio. Daar zijn Den Haag en de buurgemeenten het zelfs over eens. Alleen: in de Tweede Kamer kan de coalitie het niet eens worden over de vormgeving en de bevoegdheden. `Herindeling' is de vlucht uit dat dilemma. Dat het niet helpt en dat de verhoudingen binnen de regio opnieuw verziekt worden, lijkt dan niet meer van belang.