Verkeerd getaxeerd

,,Mijn inschatting is dat er minder bekwame mensen aan het werk zijn geweest'', zegt beeldend kunstenaar Jan de Valk uit de Buijs Ballotstraat in Amersfoort. Hij is een van de in totaal acht miljoen huiseigenaren in Nederland die onlangs te horen kregen op welke waarde hun panden zijn getaxeerd. Aan de hand van dit bedrag worden de gemeentelijke onroerendezaakbelasting, de waterschapslasten en het huurwaardeforfait berekend. Hoe lager de taxatiewaarde, des te voordeliger.

De vooroorlogse Buijs Ballotstraat is ,,verbijsterd'' over de ,,onverklaarbaar grote verschillen'' tussen min of meer gelijke huizen. Het huis van Jan de Valk was getaxeerd op 738.000 gulden. ,,Ik kijk wel uit om bezwaar te maken'', zegt hij. Hij woont in de helft van een hoekpand waarvan de andere helft is getaxeerd op bijna anderhalve ton meer, 874.000 gulden.

Aanstichter van de commotie in de doorgaans rustige Buijs Ballotstraat is de bioloog Marc Schmitz, bewoner van een twee-onder-één-kap-huis. In zijn vrije tijd verzamelt hij taxatieprijzen van buurtbewoners. ,,Vrijwel iedereen werkt mee, al moet je soms wel eerst een kopje thee bij ze gaan drinken.'' Schmitz kan moeiteloos alle taxatieprijzen opsommen. De bedragen van vergelijkbare tweekappers lopen uiteen van 564.000 gulden tot 688.000 gulden. Zijn eigen huis is fors hoger getaxeerd dan het even grote maar vrijstaande huis van zijn overburen.

In de naburige Celsiustraat belopen de verschillen bijna twee ton. Tom Louwinger woont in een hoekpand dat op 601.000 gulden is getaxeerd, terwijl op een andere hoek een soortgelijk huis 424.000 gulden waard blijkt te zijn. Louwinger: ,,Ze rommelen maar wat aan. Nattevingerwerk.''

Marc Schmitz wijst naar een beuk in de achtertuin van het laag getaxeerde huis en zegt smalend: ,,Misschien geeft de gemeente op deze manier korting voor de instandhouding van een monumentale boom.''

De gemeente Amersfoort reageert zakelijk. Senior-medewerker waardebepaling Jan Hoekstra legt uit dat de gemeente op zorvuldige wijze basisinformatie levert aan taxateurs van Kafi, een dochter van Arcadis, zoals de prijs van een vergelijkbare woning die rond de peildatum 1 januari 1999 van eigenaar is verwisseld, oppervlakte, inhoud en bouwtekeningen.

Hoekstra: ,,Maar als mensen denken dat het bedrag niet klopt, kunnen ze bezwaar maken. Er kunnen fouten worden gemaakt.''

Ook Kafi-directeur Dennis Vecht ,,sluit niet uit'' dat er fouten worden gemaakt, maar hij wil wel gezegd hebben dat taxaties via uitgebreide procedures tot stand komen. Na bestudering van marktgegevens wordt een ,,prototype'' gezocht, aldus Vecht, vervolgens berekent een computerprogramma de ,,prognosewaarde'' voor vergelijkbare huizen, en als deze afwijkt van het gemiddelde, dan nemen de Kafi-taxateurs poolshoogte. Taxeren is voor discussie vatbaar, zegt Vecht. ,,Het is geen wetenschap.'' Secretaris Jan Gieskes van de Waarderingskamer, die toezicht houdt op de naleving van de Wet waardering onroerende zaken (WOZ), heeft niet de indruk dat gemeenten veel fouten maken. ,,Het is best goed gelukt.''