Geruchten

Naar een bijna verloren traditie kwam het nieuws over het koningshuis van de buitenlandse pers. Volgens de Europese correspondente van de Argentijnse blad Clarin zijn er onderhandelingen gaande tussen Kok, de koningin en Jorge Zorreguieta over excuses voor de dictatuur. Zij zei dat met grote stelligheid in Netwerk dat behalve haar geen andere bronnen kon noemen.

Hoe kwam ze daaraan? Was het geïnformeerde speculatie waar Netwerk zich nog niet aan durft te wagen? Dan speel je het over de band van een geleerde deskundige of een buitenlands correspondent die, wie weet, speciale informatie uit Argentinië heeft maar dat zei ze er in ieder geval niet bij. De correspondente, die vroeger voor de dictatuur was gevlucht, liep door de bekende Nederlandse toeristenvalstrik – het Leidseplein – en verbaasde zich over het moralistische debat in Nederland. In Argentinië was er nog nooit zo'n debat geweest omdat de meeste Argentijnen zich nog steeds schuldig voelen over hun instemming met de coupe indertijd. Netwerk had beelden uit 1995 van excuses van de voormalige chef-staf van het Argentijnse leger, generaal b.d. Balza. ,,Dit mag nooit meer gebeuren'', las hij toen in een verklaring voor. Door die uitspraak vervreemdde hij zich van al zijn voormalige collega's. Hij werd uit sociëteiten en vriendenclubs gegooid en raakte geïsoleerd.

Ook Jorge Zorreguieta zet zijn positie op het spel als hij zijn excuses maakt, was de conclusie van de voormalige hoofdredacteur van Mercado. Hij moet een koninklijk huwelijk met zijn dochter bekopen met statusverlies. Waarschijnlijk raakt hij het voorzitterschap kwijt van de vereniging van grote suikerboeren.

Zonder nieuws blijft het bij geruchten. Dat er iets op til is, bleek ook uit de toon van het partijcongres van de PvdA. Ik heb fractievoorzitter Ad Melkert nog nooit met overslaande stem horen spreken maar hij deed het afgelopen zaterdag toen hij de Argentijnse dictatuur veroordeelde. Alsof de militaire junta nu nog aan de gang is. Nee, geen grijze muis is hij. Na die stemverheffing draaide hij het volume terug en verzocht het koningshuis daar rekening mee te houden. En daaruit moest het congres dan opmaken dat de grote leider Kok het wel in orde zou maken. Zalige consensus, eind goed, al goed.

Bij Buitenhof kwam het klapvee van de afgewezen kandidaat van het voorzitterschap, Sharon Dijksma, aan de orde. Voor afdelingsvergaderingen had zij een groepje bij zich dat op de eerste rij ging zitten om voor haar te applaudisseren en om tegen de concurrent afkeurende geluiden te laten horen. De leden trapten er niet in. Met dat soort nuchterheid van mensen moeten scenarioschrijvers ook rekening houden en helaas ontbrak die bij de ontwerpers van de slecht bekeken achtdelige serie Quidam, quidam die gisteren afsloot. De vondsten over het leven in 2030 bleven me fascineren – rechters die geen echte mensen zijn maar kunstmatige beeldverschijningen op de computer – maar helaas was er geen ervaren rot die de jonge scenarioschrijvers intoomde.

Quidam, quidam ging over slechte machthebbers die databanken, videosurveillance en gentechnologie voor hun eigen doel misbruikten. En wat was de oppositie braaf en goed. Weinig subtiliteit. Een valse politicus die zijn eigen zoon ter dood liet brengen maar zich met hem verzoende toen die in leven bleef. Psychologisch onbegrijpelijk en veel te wild. Ik liet mij nooit meeslepen door de handeling omdat ze te ver van me afstond. Je zag al mijlenver aan komen dat de ter dood veroordeelde hoofdfiguur nooit ter dood zou worden gebracht en dat was slaapverwekkend. Het was spannender geweest als de scenarioschrijvers zich iets meer bij de werkelijkheid hadden gehouden.

Ik herinner me Wild Palms, een Amerikaanse futuristische serie over een senator die de macht verovert met videomanipulatie: het als écht afbeelden van dingen die zich niet hebben voorgedaan. Geavanceerder dan klapvee. Voor een democratische dictatuur. Houd ze dus in de gaten.