Regering geeft toe: in Japan bestaat inderdaad deflatie

Hoewel in Japan al twee jaar lang de prijzen dalen heeft de Japanse regering gisteren voor het eerst vastgesteld dat de prijzen dalen. Een ,,milde deflatie'' heeft de kop opgestoken, schrijft zij in haar maandelijkse rapport over de economie. Niet eerder heeft de regering officieel toegegeven dat in Japan deflatie bestaat.

Deflatie is een gevaar voor de economie omdat dalende prijzen tot dalende omzetten leiden. En dalende omzetten ontmoedigen bedrijven nieuwe investeringen te doen. Bovendien krijgt de consument de neiging zijn geld op zak te houden omdat een maand later alles toch goedkoper is. Wederzijdse versterking brengt het gevaar van een neerwaartse prijsspiraal met zich mee en een inkrimping van de economie.

Groothandelsprijzen dalen in Japan sinds 1998, consumentenprijzen sinds 1999 – met 0,3 procent toen en met 0,7 procent in het afgelopen jaar. Tot dusver zeiden Japanse politici dat dalende prijzen een bijproduct waren van structurele veranderingen in de economie.

In haar rapport heeft de regering haar verwachtingen voor de maand maart naar beneden bijgesteld. Productie en export dalen, terwijl investeringen ,,afstompen''. De consumptie daalde in het laatste kwartaal van vorig jaar al met 0,6 procent.

Terwijl de overheidsbegroting voor het nieuwe begrotingsjaar dat op 1 april begint juist door het parlement is goedgekeurd, spreken politici alweer over een extra begroting om de economie op te krikken. De afgelopen jaren gebeurde dat pas in de herfst, halverwege het boekjaar.

Politici hameren erop dat de centrale bank de geldhoeveelheid moet vergroten door terug te keren naar nul procent rente. Maar minister Taro Aso (Economisch en Begrotingsbeleid) zei gisteren dat bedrijven ondanks de nu al uiterst lage rente toch niet zullen lenen. ,,Zelfs als de geldhoeveelheid wordt verruimd is het niet zeker dat het geld bij leners komt'', aldus Aso. Reden is de slechte situatie waarin veel bedrijven verkeren. Sommige analisten menen dat de centrale bank staatsobligaties moet kopen en een bepaald inflatiedoel moet stellen om zo de economie te stimuleren. Anderen menen dat zo'n beleid kan leiden tot oncontroleerbare hyperinflatie.