Postkantoren dicht

In het kader van minder service voor meer winst stoot de Nederlandse staat 1,8 miljard gulden aan aandelen af in het postbedrijf TPG. Dan houdt ze 35 procent over en dat moet nog minder worden. De markt, dat wil zeggen de consument, gaat de postbezorging bepalen, niet de logge staat.

Eindelijk kan de overdaad aan service worden aangepakt. De consument klaagt al jaren over postkantoren die te dicht bij zijn woning staan. Hij maakt liever een flinke wandeling of een autoritje van zes kilometer naar een filiaal. Onderweg kan de consument zich verkneukelen dat de post toch maar één miljard winst behaalt.

Als de Nederlandse staat alles naar wens heeft verkocht, dreigt ze nog een klein eigendom van 10 procent te houden. Gelukkig spant de Europese Commissie een procedure aan om ook dat laatste stukje invloed af te pakken. Laatst begon de Tweede Kamer zomaar te steigeren tegen de plannen van TPG om het aantal postkantoren te halveren. Waar bemoeien ze zich mee? De consument moet het zelf uitmaken. De vraag is of het rondbrengen van brieven interessant blijft: het was het afgelopen jaar de bedrijfsactiviteit waar de minste groei in zat. In een recessie kan de consument zelf die post wel brengen. Als het niet lukt, kan de overheid een service daarvoor oprichten: de posterijen. Handig.