Graaf Ad

Daar zit je dan als AVRO met een speerpunt die luistert naar de naam Pia Dijkstra. Afgelopen maandag vertelde ze in Barend en Van Dorp (met de hartveroverende Jan Mulder tussen hen in) dat ze haar draai bij de AVRO nog niet echt had gevonden. Ze was zo open als een besmettelijke wond uit Vinger aan de pols en had het over de onderwerpen die ze moest behandelen in haar programma. Die kwamen namelijk voort uit de tijd dat Ria Bremer d'r vinger nog aan de pols had. Patiënten worden jaren gevolgd en je kan moeilijk, bij wisseling van de presentatie-wacht, eisen dat de patiënten spontaan genezen of direct sterven.

Pia wil graag actueel zijn, maar nee, ze moet Annejet Bekenmulder volgen die al jaren lijdt aan `kronische pijnen' rond haar nieren. De ziekte van `hebjeooit'.

Niet dat Pia zich daar niet voor interesseert, maar in een tijd waarin iedereen praat over het tekort aan goede zorg en gezondheid moet Pia haar vinger op de mond leggen en zwijgen. Dat maakt zo pijnlijk duidelijk dat de AVRO haar eigen oogkleppenkoers vaart.

Als je een anchornieuwsvrouw in je huis hebt en ze wil een gezondheidszorgprogramma maken, dan moet je toch naar haar luisteren?

Afgelopen maandag zag je Pia verlangen naar de NOS-kantine en de spraaklessen van Philip Freriks. AVRO, maak van Pia een speerpunt met kloten!

De VARA heeft al jaren zo'n speerpunt en zij luistert naar de naam Sonja Barend. Ik heb heimwee naar een wekelijkse talkshow met haar. Een uur lang als vanouds in de Rode Hoed met Sonja en haar kijk op de wereld. Nu zit ze in het B&W café 25 minuutjes in de vooravond, zoals afgelopen woensdag Ad Melkert.

Die dacht dat Sonja een `makkie' was. Maar ze was scherp, gevat en genadeloos.

Een groots staatsman, zoals Sonja al zei, maar zonder enige uitstraling. Persoonlijk lijkt Melkert mij een verstandig man, maar tegenover Sonja was hij niet in staat enige warmte uit te stralen. Eerder die avond was Sharon Dijksma te gast bij 2 Vandaag. Ze had een nieuw kapsel, zo te zien het werk van een stakende nablijfachterhos-moeder met een sterke hang naar oranje. Sharon had de LOI-cursus: Blijf jezelf, zuster gevolgd en zat overtuigd zichzelf te zijn. Natuurlijk was er kritiek, natuurlijk steunt niet iedereen haar en natuurlijk moet de PvdA vernieuwen. Niet gewoon je controle verliezen en zeggen: `Ik wil voorzitter worden omdat ik het gewoon berengeil vind om met die hamer op de tafel te slaan'. Nee, begrip.

Ad Melkert had ook begrip voor alle kritiek en wist dat er nog veel moest gebeuren. Sonja maakte duidelijk dat je op papier wel een goed staatsman kunt zijn, maar dat je ook de burger moet kunnen bespelen. Godzijdank vroeg ze nog iets over zijn afkomst en dus kwam het verhaal van Melkert zijn vader. Is kapper in Gouderak en knipt nog steeds zijn zoon.

Tijdens het gesprek met Sonja had ik een beetje medelijden met Ad Melkert.

Kijkend naar de PvdA-kroonprins kwam het beeld van een Roemeense graaf bij mij naar boven. Ad kan niet voluit lachen omdat anders zijn hoektanden tevoorschijn komen.

Overdag een beetje bleek maar 's avonds in zwarte cape op zoek naar gewillige vrouwen die hun nekjes beschikbaar stellen. Sharon en Ad. Hij zoekt naar haar nekkie en zuigt zich vol levensmoed. Met een beetje fantasie kan je je ook Wim Kok voorstellen met twee schroefbouten in zijn nek. Binnenkort in dit politiek theater: Sharon, the bride of Dracula and Frankenstein!