Samen aan de Hoogovens-poort

Altijd prettig voor werknemers en aandeelhouders om hun lot in handen te weten van visionaire bestuurders. ,,In de staalindustrie is schaalgrootte geen voordeel'', zei de toenmalige Hoogovens-topman M. van Veen in 1997 in een reactie op de fusieplannen van het Duitse Thyssen en Krupp-Hoesch.

Twee jaar later ging Hoogovens op in het door British Steel gedomineerde Corus. ,,Het valutarisico is verdwenen op het moment dat ook het Britse pond tot de eurozone toetreedt, en dat zal naar mijn verwachting niet zo lang meer duren'', zei Van Veens opvolger F. van Duyne toen Hoogovens de fusie met British Steel aankondigde.

Corus wordt sindsdien geplaagd door het peperdure pond, dat inhakt op de winstgevendheid van British Steel. De positie van het pond in de muntunie is vergelijkbaar met de invloed van Hoogovens in de Corus-top: non-existent, en het ziet er voor beide niet naar uit dat het er ooit nog van zal komen. Van Duyne werd eind vorig jaar opzijgeschoven, en sindsdien zwaait de oude British Steel-topper Brian Moffat voorlopig de scepter.

Vanmorgen steeg het aandeel Corus met 4 procent naar 1,09 euro, na gisteren ook al 5 procent te zijn gestegen. De verliezen van Corus vallen de beurs mee. Dat betekent niet dat de aandeelhouders tevreden moeten zijn. De bezitters van stukken Hoogovens leken in de zomer van 1999 goed af, toen de ruilverhouding met het veel grotere British Steel gunstig voor hen uitviel. Maar sinds het aandeel Corus in januari 2000 piekte op 2,89 euro, is het bergafwaarts gegaan. Teruggerekend naar begin 1999, toen een fusie nog niet speelde, hebben Hoogovens-beleggers een koerswinst geboekt van 14 procent. Een gespreide belegging in Europese staalbedrijven, gerekend in euro`s, komt over die periode op een koerswinst van 36 procent.

Dat de werknemers van Hoogovens de ontslaggolf bespaard zal worden die bij British Steel wordt doorgevoerd, lijkt steeds minder aannemelijk. Allereerst wordt dat politiek steeds moeilijker te verkopen voor Corus in Engeland zelf. De gezamenlijke cijfers van het concern zijn een ratjetoe, mede omdat verschillende boekjaren bij elkaar zijn gevoegd. Daarbij komt de argwaan over de toerekening van kosten. Samen maken zij dat het verloop van de rentabiliteit van Hoogovens afzonderlijk straks inzet wordt van onoplosbare meningsverschillen tussen bonden en het bedrijf. Ontevreden werknemers, ontevreden aandeelhouders. Het wordt straks nog druk voor de fabriekspoort in IJmuiden.