Pat Barker blaast een crimineel nieuw leven in

Dat Pat Barker, die in 1995 de Booker Prize won voor The Ghost Road, goed uit de voeten kan met herinneringen en de verwerking van het verleden blijkt uit veel van haar werk. Ook in haar laatste roman, Border Crossing, spelen deze elementen een rol. Hier volgen we kinderpsycholoog Tom Seymour. Hij is tijdens een wandeling getuige van een – naar achteraf blijkt in scène gezette – zelfmoordpoging. Tom redt de jongen en raakt daarna in allerlei verwikkelingen verzeild. Het toeval wil namelijk dat deze jongen, Danny geheten, een oude bekende is: toen hij veroordeeld werd voor de moord op een oud vrouwtje heeft Tom als getuige-deskundige een beslissende verklaring in zijn nadeel afgelegd.

Danny is net weer op vrije voeten, heeft inmiddels van justitie een nieuwe identiteit gekregen en wil zijn verleden verwerken of op z'n minst duidelijker krijgen. Uitgerekend Tom is volgens hem de geschikte persoon om mee te praten.

Tijdens de sessies tussen deze twee wordt een groot deel van Danny's achtergrond blootgelegd. Daarnaast voert Tom allerlei gesprekken met de docenten van Danny's eerste gevangenisschool. De vragen en tegenstrijdigheden die hierdoor naar voren komen, maken Border Crossing tot een zeer spannende en goed opgebouwde roman.

Bovendien zijn de dialogen, en dat zijn er veel, buitengewoon knap, vooral dankzij de adequaatheid waarmee situaties en achtergronden worden geschetst. Ronduit jammer is dan ook de snelle afwikkeling van het verhaal in het slothoofdstuk. Hier wordt de hoofdvraag van het boek – kan je met je verleden in het reine komen en laat je omgeving dat toe? – erg kort door de bocht afgerond.

Als lezer krijg je zo het gevoel dat je toeschouwer bent van de tragische lotgevallen van een familie in een waar gebeurd televisiedrama waarin je op het laatst nog even wordt gerustgesteld met de gedachte dat na de acht scheidingen van de vrouwelijke hoofdpersoon het negende huwelijk zeer gelukkig is geweest.

Pat Barker: Border Crossing. Penguin, 216 blz. ƒ35,-