Turbojets boven het oude land

De eerste aanblik van Abcoude stelt teleur. De stationstrap ligt bezaaid met peuken en is puisterig van de platgetrapte kauwgomhopen. Maar we moeten hier uitstappen, want Abcoude is een gunstig startpunt halverwege traject 2 van de Oeverlandroute, 350 kilometer fietsen tussen Alkmaar en Maastricht.

Tweehonderd meter verder wordt de eerste indruk gelukkig weer gelogenstraft door de fraaie, witte classicistische huizen – de gevels versierd met cherubijnen – die aan weerszijden van de Stationsstraat staan. In de tijd van postkoets en trekschuit was Abcoude een belangrijke pleisterplaats tussen Utrecht en Amsterdam. De eertijdse herberg, nu Café De Eendracht in de Hoogstraat, roept met zijn Oudhollandse interieur die dagen in herinnering. De cappucino is eigentijds én lekker.

Vlak voor het verlaten van het dorp passeren we aan de zuidoostkant oude huizen met namen als Alles Wisselt en Huize Vista Verde. Helaas voor de bewoners met zicht op een 20ste-eeuws en fantasieloos huizenblokje. Een oogwenk later fietsen we midden tussen de weilanden. Een koude bries fluit langs de oren, de winterzon beschijnt het grasland. Vogels voeren duikvluchten uit boven de weilanden. In de sloten zwemt een kleurrijk soort eenden. Wie hiervan houdt, geniet.

Minder prettig is de herrie. Geluiden hebben vrij spel op de open vlakte. Het voortdurende geraas van de autosnelweg in de verte wordt nog eens versterkt door voorbijdenderende treinen. Laagvliegende vliegtuigen maken het lawaai zo nu en dan oorverdovend. Een ongepast element in dit landelijke decor.

Bij Baambrugge raakt de landelijkheid wat in de verdrukking. Er komt heel geleidelijk wat meer bebouwing. Een molen en een gietzijzeren ophaalbruggetje uit 1877 en, langs de Angstel, tussen Baambrugge en Loenersloot, stuiten we op een theekoepel, waarvan het rieten dak op een hoed lijkt. De fietsroute slingert mee met de rivier. In de boerderijen wordt nauwelijks nog geboerd. Kippen en ganzen van steen staan bij wijze van versiering naast de voordeuren, lopende exemplaren zien we nergens. Naambordjes naast de oprijlanen vertellen dat in de boerderijen bedrijven zijn gevestigd.

De Oeverlandroute doorkruist nu het gebied waar rijke Amsterdammers in de 17de en 18de eeuw buitenplaatsen en lusthoven lieten aanleggen. De economische omstandigheden na 1800 brachten veel eigenaren ertoe de villa's af te breken en de sierstenen, ornamenten en beelden te verkopen. Desondanks is er nog genoeg moois bewaard gebleven en fietsers uit de bomvolle en continu opgebroken Randstad zullen deze bouwputloze zone weten te waarderen.

In Loenersloot gaat de tocht langs een kolossaal, okergeel huis. Het is de buitenplaats Donkervliet, met een opvallend blauwe theekoepel. Aan de andere kant van de weg staat kasteel Loenersloot met een plompe donjon uit de 13de eeuw. De fietsroute, die tot dan fraai en gevarieerd was, stopt abrupt bij een drukke autosnelweg. Die moet de fietser met gevaar voor eigen leven kruisen. Op de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal razen de vrachtwagens rakelings langszij. Twee kilometer saaie weg volgen en je zou niet vermoeden dat er nog een paar verrassingen wachten. Eerst Vreeland, een dorp met witte poppenhuizen en groene luiken. Dan sloten, met ophaalbruggen en winkels, knus gegroepeerd in de dorpskern.

Even ten zuiden van Vreeland volgt de LP7 de loop van een andere rivier, de Vecht. Tot voor kort was landgoed Terra Nova op Oud Over 154a een prachtige pleisterplaats voor fietsers, wandelaars en natuurliefhebbers. Het grote toegangshek is echter afgesloten met een zwaar hangslot. Een bordje meldt dat alleen gevederde bezoekers nog welkom zijn. Waarom is niet duidelijk, het telefoonnummer is afgesloten en op het Gemeentehuis van Loenen zwijgt men uit hoofde van privacy.

Er volgt een nieuwe reeks van buitenplaatsen en boerderijen. In de Vecht klotsen de woonboten in de wind en de neus wordt getrakteerd op een winterse mestgeur. Twee aalscholvers stijgen klapwiekend uit het water. Bij Breukelen waant de fietser zich even in een andere eeuw wanneer een begrafenisstoet voorbijtrekt, zwarte paarden trekken de affuit, daarachter de rouwenden. We rijden door naar Maarssen met zijn centrum vol mooie 17de- en 18de-eeuwse gevels. Het Groenewegje voert de fietsers langs de achterzijde van slot Zuylen, in de 18de eeuw woonhuis van de schrijfster Belle van Zuylen. De route koerst nu naar Utrecht. Wie de stadse sferen liever mijdt, kan hier rechtsomkeert maken. Of nogmaals de barrière van het Amsterdam-Rijnkanaal nemen en via de LF4 langs kasteel Haarzuilens richting Den Haag fietsen.

LF7 Oeverlandroute tussen Alkmaar en Maastricht (350 kilometer landelijke fietsroute (LF7) tussen Alkmaar en Maastricht. Gids ƒ17,50, onder meer te koop bij ANWB en VVV. De Oeverlandroute is een aanrader voor een mooie voorjaarsdag, in de zomer moet men beducht zijn voor vele medeweggebruikers.