De kostbare kabel van alcatel

Alcatel is berucht om de geheimzinnigheid waarmee het bedrijf zijn deals met klanten omgeeft. Daar kan natuurlijk een legitieme reden voor zijn: veel details zijn commercieel-gevoelige informatie. Toch zouden beleggers beter gediend zijn met meer openheid over de voorwaarden van bepaalde contracten. De in januari gesloten overeenkomst om een transatlantisch kabelnetwerk voor Cable & Wireless aan te leggen, is daar een goed voorbeeld van.

Terwijl Cable & Wireless 300 miljoen pond in het project investeert, zorgt Alcatel voor een financieringsbijdrage van maximaal 500 miljoen pond, aldus mensen die op de hoogte zijn van de deal. En deze projectfinanciering kan nog wel eens alleen maar het topje van de transatlantische ijsberg zijn, want volgens diezelfde insiders zou Cable & Wireless slechts anderhalf jaar de volledige telecom-capaciteit van de kabel aan de man willen brengen. Na die periode zou het bedrijf Alcatel kunnen verplichten om met de capaciteit op 2,5 van de vier kabelparen zelf de boer op te gaan.

Cable & Wireless blijft dan wel de eigenaar van de glasvezelkabels. En naar verluidt zou Alcatel geen huur voor de kabels hoeven te betalen. Dat roept een belangrijke vraag op. Als Alcatel het recht heeft om gratis capaciteit op de kabel te verkopen, mag de onderneming dan zijn lening aan het project afboeken als een terugbetaling? Als dat zo is, dan heeft het bedrijf het eeuwenoude spel in de telecomapparatuur gespeeld, waarbij de balans wordt ,,misbruikt'' om omzetgroei te kopen. Alcatel heeft, net als Cable & Wireless, geweigerd om commentaar te geven. Beleggers mogen zich afvragen waarom.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar zie: www.breakingviews.com.

Vertaling: Menno Grootveld