Crisis

Crisis in de Amsterdamse gemeenteraad. Een wereldstad dreigt ten onder te gaan aan zijn taxi's.

Zo lag het ongeveer toen ik 's middags de Opstapper nam naar het stadhuis. De Opstapper is een klein, wit busje dat langs de Prinsengracht stuitert met zo'n keiharde vering dat vooral de staande passagier er beter aan doet vooraf geen zware maaltijden tot zich te nemen.

De chauffeur van de Opstapper vertelde dat de taxichauffeurs dit nieuwe vervoermiddel met argusogen in de gaten houden. Aanvankelijk deden ze alsof het hun niets kon schelen, maar nu de Opstapper een succes begint te worden, gaan ze mauwen. Het is immers een handige manier om delen van het centrum te bereiken: je stapt op bij het Centraal Station en bereikt via de Prinsengracht de Stopera. Langs deze route kun je uit- en instappen waar je wilt.

De Opstapper had laatst moeten omrijden en toen bij het Leidseplein ook een vrachtje opgepikt. Wat mot dat, hadden taxichauffeurs dreigend gevraagd, wilde dat kutbusje wel even wegwezen?

Zo arriveerde ik helemaal in de stemming bij de Stopera. De perstribune en de publieke tribune bleken vol. Dat gebeurt zelden. Amsterdam bereidde zich kennelijk op het ergste voor.

Wat was er in vredesnaam ook al weer gebeurd? Ach ja, het had iets met belediging te maken. Wethouder Köhler van GroenLinks had een akkoord gesloten met de Taxicentrale Amsterdam (TCA) op dezelfde dag dat drie topmannen van dit bedrijf door de politie waren aangehouden. `Bezopen' en `schandalig' had de meeregerende VVD dat genoemd. GroenLinks eiste hiervoor excuses.

In de perskamer ging ik een poosje naar de tv-registratie kijken. Ik hoorde dat Het Parool die middag al het nieuws bracht dat de VVD de avond tevoren was omgegaan. Het was nu half drie in de middag. De raad had nog een volle werkdag voor de boeg. Werk genoeg, de problemen van Amsterdam zijn te talrijk en veelomvattend om in deze rubriek op te sommen.

Helaas, een beledigd mens telt voor tien. Wethouder Köhler, niet Amsterdams grootste wethouder sinds Wibaut, wilde die rotjongens van de VVD hun plaats wijzen. De VVD moest wel bijdraaien, maar liever niet al te opzichtig.

Zo verstreek de tijd akelig langzaam. Buiten dreinden de problemen van Amsterdam, binnen heerste de pseudo-opgewonden sfeer van mensen die elkaar een dode vlieg proberen af te vangen. Iedereen wist dat het nergens over ging, maar men keek erbij alsof de wereld instortte.

`Bezopen' en `schandalig'. Hoe slik je zulke vreselijke woorden in? Door eerst zo lang mogelijk te zeggen dat je erachter blijft staan. Dat deed de VVD dus de hele middag. Laat in de avond zet ik Salto TV aan. De VVD is om! Nee, zegt de fractieleider, geen excuses, ,,maar andere woorden waren wellicht beter op hun plaats geweest.'' Nu weer aan het werk. Wellicht.