Theoreticus

De Spaanse architect Ignasi de Solà-Morales is maandag op 58-jarige leeftijd in een Amsterdams hotel overleden aan een hartaanval. Hij was in Amsterdam als lid van de jury van internationale Mies van der Rohe architectuurprijs.

Na zijn opleiding in Barcelona als architect en filosoof ontwikkelde Solà Morales zich tot specialist in de restauratie en uitbreiding van oude theaters. Hoogtepunt in dit loopbaan als architect was zijn restauratie van het door brand verwoeste beroemde Liceu in Barcelona in 1999. Eerder was hij een van de architecten die verantwoordelijk waren voor de herbouw van het Duitse paviljoen dat Ludwig Mies van der Rohe in 1929 voor de Wereldtentoonstelling in Barcelona had ontworpen. De replica van dit invloedrijke bouwwerk is uitgegroeid tot een belangrijke toeristenattractie in Barcelona.

Belangrijker dan als architect was Solà-Morales als theoreticus. Twee jaar nadat hij in 1976 de Geschiedenis van architectonische typologieën had gepubliceerd, werd hij hoogleraar architectonische compositie aan de Hogeschool voor Architectuur in Barcelona. Daarnaast was Solà-Morales ook een architectuurhistoricus die boeken heeft geschreven over onder anderen Gaudí en Jujol, de beroemdste architecten van het Catalaanse `modernismo'.

Nog meer dan over verleden schreef Solà-Morales over het heden van de arcitectuur en stedenbouw. Hierbij refereerde hij vaak aan het werk van de inmiddels overleden Franse `rhizoom'-filosoof Gilles Deleuze, die in de jaren negentig met zijn ideeën over netwerken uitgroeide tot de goeroe van avant-garde architecten. Solà-Morales was een graag geziene gast op de vele internationale architectuursymposia, waar Peter Eisenman, Rem Koolhaas en andere leden van het `flying circus' van de architectuur regelmatig met elkaar debatteren.

Het was ook meer als theoreticus dan als architect dat Solà-Morales een bijdrage heeft geleverd aan de vernieuwing van Barcelona in de jaren tachtig en negentig. Zijn ideeën over de hedendaagse stad waren een bron van inspiratie voor Catalaanse architecten als Oriol Bohigas, die daadwerkelijk gestalte gaven aan het wonder van het nieuwe Barcelona waarvoor massa's Nederlandse wethouders en projectontwikkelaars naar Catalonië trokken.