T-Online: strategische kindermoord

,,Is dat alles?'' zou de reactie van de aandeelhouders moeten luiden op de door de nieuwe topman Thomas Holtrop onthulde strategie van T-Online. De Duitse internetprovider belooft een omzetverhoging van zijn portals, de toegangspoorten tot internet. Er zullen geen exclusieve overeenkomsten met mediaconcerns gesloten worden en de internationale expansie zal voortduren, met `winstgevendheid als voornaamste doel'. Weinig nieuws onder de zon dus. Het is niet zo verbazingwekkend dat Holtrop geen gewag maakte van de belangrijkste kwestie waar T-Online voor staat, de relatie met het moederbedrijf Deutsche Telekom.

Deutsche Telekom heeft T-Online nooit de onafhankelijkheid gegeven die het nodig heeft. Als gevolg daarvan bevindt de provider zich niet in een positie om te fuseren met andere partijen – zoals Terra Lycos of Wanadoo – ondanks dat Europese consolidatie veel voordelen zou opleveren. Bovendien zal T-Online waarschijnlijk geen internettelefonie mogen aanbieden, omdat dat de omzet van Deutsche Telekom zou schaden.

Wat is de beste strategie voor T-Online? Òf het moet zijn banden met Deutsche Telekom doorsnijden en zich op een manier gaan gedragen die voor al zijn aandeelhouders het beste is. Òf de minderheidsaandeelhouders van T-Online zouden door Deutsche Telekom uitgekocht kunnen worden. Zo'n deal eist de uitgifte van zo'n 3 miljard euro aan aandelen van Deutsche Telekom. In ruil daarvoor zou de Duitse telecomgigant de hand leggen op de 3 miljard euro aan cash van T-Online, waar de internetprovider zich toch geen raad mee weet.

Particuliere beleggers zouden heftig protesteren tegen zo'n aanbod, omdat het neerkomt op een verlies van ongeveer zestig procent van de koerswaarde tijdens de beursgang. Maar het alternatief is nog beroerder. T-Online blijft de meest overgewaardeerde internetprovider in Europa. Zijn aandelen staan op 8 maal de verwachte omzet in 2001, tegen een sector-gemiddelde van 5. De marktwaarde van T-Online is grofweg dezelfde als die van Yahoo! De aandelenkoers kan dus maar één kant op gaan: naar beneden.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar zie: www.breakingviews.com. Vertaling: Menno Grootveld