HESSEL

Zijn naam was in de jaren zeventig verbonden aan het links-geëngageerde cabaretgroepje Honoloeloe, maar sindsdien is buiten zijn eigen Friesland weinig meer van Hessel van der Wal verbonden. Pas nu hij `ruim zestig al' is, zoals hij zingt, verschijnt er een cd waarop hij eigen liedjes ten gehore brengt. Weliswaar in het Fries, maar dank zij een cd-boekje met letterlijke vertalingen is hij ook daarbuiten verstaanbaar.

Van der Wal schrijft en zingt in de beste traditie van het Franse chanson: poëtische liedjes met een ietwat weemoedige inslag over de drank, de liefde, het dorp van zijn jeugd en het landschap dat hem omringt – in zijn geval de omstreken van oorden als Oldeboorn, Kubaard, Mantgum en Weidum, waar de koeien met de kont naar de wind staan. De cd bevat nog één welgemeend protestlied, maar veel oprechter klinkt Van der Wal als hij in tedere bewoordingen die kleine, persoonlijke wereld bezingt.

De meeste liedjes zijn op passende muziek gezet door Martin van Dijk, die hem ook – soms iets te overdadig – op de piano begeleidt. Verder komt er af en toe een vleugje accordeon voorbij, of een sax of een fluit, net genoeg om de juiste sfeer te treffen. Deze maand maken Van der Wal en Van Dijk een kleine tournee door Friesland met dit repertoire. Daarbuiten zouden ze ook welkom zijn.

Hessel van der Wal: Sa. PG 1608