Ze zijn nog veel te soft, vinden de leraren zelf

Zullen ze de A1 platleggen of moet het juist ludieker? De leraren in het basisonderwijs moeten nog wennen aan het staken.

,,Lesgeven is best leuk, maar lang blijf ik niet voor de klas staan'', fluistert Anjanie Nirmalsing (26), lerares-in-opleiding aan de St. Carolusschool in Den Haag. Ze geeft vijf dagen in de week les aan groep vier en heeft geen tijd haar lokaal schoon te maken om de ,,rioollucht'' die daar hangt weg te krijgen. ,,Dit is een leuke school, maar het bedrijfsleven is aantrekkelijker. Schoner en minder stress.''

Directeur Anton Smithuis opende gistermiddag in de lerarenkamer een beetje gespannen de actievergadering. Zijn school deed mee aan de estafettestaking in het onderwijs, die gisteren begon in Zuid-Holland en de drie zuidelijke provincies. ,,Ik voel me niet helemaal op mijn gemak'', bekent Smithuis zijn stakende leerkrachten. ,,Dit is ook niet iets wat ik dagelijks doe. Eigenlijk heb ik nog nooit gestaakt. Maar er móet iets gebeuren.''

De docenten zijn het helemaal met hem eens. Strijdlustig zitten ze in een kring en praten, terwijl de droppot rondgaat, over de staking. De meesten zijn geen lid van de Algemene Onderwijsbond die tot de staking opriep, maar iedereen is solidair en staakt. Er moet in het onderwijs geïnvesteerd worden, vinden ze. Lerares Heleen Stoop vat, op verzoek van de directeur, hun grieven samen. ,,We zijn opgeleid om kinderen goed onderwijs te geven, maar in praktijk zijn we manusjes van alles. We staan zelf de wc's te moppen en eten in de pauze op het schoolplein een boterhammetje terwijl we op de overblijfkinderen letten.'' Juist op een school met veel allochtone kinderen - op het St. Carolus zo'n 60 procent - moet de leraar zijn expertise kunnen gebruiken om alles uit de kinderen te halen wat erin zit, vinden de leraren. ,,Ook willen ze bijscholingscursussen kunnen doen en die investering uitgedrukt zien in meer salaris.''

En als ze nu geen gehoor krijgen voor hun eisen moet de beuk er maar in, vindt leraar Karel Schumacher. ,,We zijn veel te soft. NS'ers leggen de treinen stil, vissers blokkeren de haven. Die jongens zijn veel harder. Die voeren actie die de maatschappij ontwricht, daar moeten we een voorbeeld aan nemen.'' De rest knikt heftig. ,,Ja, we moeten de A1 platleggen'', roept er een. ,,De kinderen een week naar huis sturen'', roept een ander. ,,Liefst in heel Nederland.'' Smithuis kijkt een beetje bedenkelijk, maakt aantekeningen in doktershandschrift. Zouden acties eerst niet wat ludieker kunnen, informeert hij. ,,We zouden een leraar in de etalage van de Bijenkorf kunnen zetten'', oppert een lerares. ,,Met een bordje `uitverkoop' erbij. Gegiechel. Schumacher, serieus: ,,Als we nou beginnen om alleen te doen waar we voor aangesteld zijn. Dus geen wc's meer schoonmaken, als iemand ziek is gaan de kinderen naar huis. Een chirurg gaat toch ook niet verplegen als er geen personeel is?''

Smithuis wil weten hoe de ouders het beste geïnformeerd kunnen worden over de redenen van de staking waardoor de 370 leerlingen van de school de maandagmiddag vrij hadden. Toen de moeders een paar uur eerder hun kinderen kwamen halen, reageerde iedereen laconiek. Alleen Klara Roes, die haar kleinzoon Jesse (6) was komen halen, had de fysiotherapeut moeten afzeggen. ,,Maar ach, daar kan ik voor een keer wel mee leven. Het is voor een goede zaak. Ik zie toch ook dat het voor iedereen op school steeds behelpen is.''

Desirée van Garderen weet als voorleesmoeder maar al te goed hoe groot de krapte aan personeel is. Zij heeft drie kinderen op de St. Carolusschool. Haar dochter Inge (9) is teleurgesteld over de staking. ,,School is leuk. Onze meester maakt veel grapjes. En ik mis mijn lievelingsles, taal.''

Lerares Bibeb de Bresser heeft met een aantal collega's een brief opgesteld voor de ouders: `Uw kind heeft recht op goede lessen/structuur/veiligheid/een schone omgeving/een gezellige, enthousiaste, uitgeruste leerkracht... Kortom, we halen uit uw kind wat er in zit. Wij vragen u onze acties te ondersteunen. Logisch toch?'

Een vijftal leraren blijft tot de avond op school omdat er een aantal ouders komt praten over het taalonderwijs voor hun kinderen. ,,Ik stel voor dat we een pizza halen en hier in de lerarenkamer opeten'', zegt Smithuis.