Meesterpianistiek

,,Meesterpianist, wat een woord! Ik ben eerst en vooral een man. Daarna komt de piano. Dat klinkt misschien erg pragmatisch, maar voor mij is een goed evenwicht tussen werk en privé een voorwaarde om als pianist te kunnen functioneren. Denk maar aan de Russische pianoschool, waarin kinderen al als peuters naar het conservatorium gaan! Dat leidt tot pianistiek van een niveau dat in de wereld zijn gelijke niet kent, maar mondt ook vaak uit in een beklagenswaardige vorm van muzikale monomanie. Dat vind ik niet goed. Leven mag niet alleen maar draaien om werk.''

De Italiaanse pianist Igor Roma (Baden, 1969) studeerde aan de vermaarde Accademia Pianistica Incontri col Maestro in Imola en won in 1996 het internationale Franz Liszt Pianoconcours. In het seizoen 1998-'99 maakte hij zijn debuut in de serie Meesterpianisten van impresario Riaskoff. Zondag speelt Roma in de Grote Zaal van het Concertgebouw opnieuw in die serie een recital met werken van Rachmaninov, Prokofjev, Alkan, Liszt en Schumann. Zo bekend en veelgevraagd als Roma is in Nederland, zo onbekend is hij nog in het buitenland.

,,Geeft mijn naam treffers op het internet? Daar had ik geen idee van! Mijn `roem' is erg beperkt. In Italië, waar ik woon, heb ik vrijwel geen concerten. Ik speel bijna uitsluitend in Nederland. Het is een idiote situatie en ik heb daarvoor geen sluitende verklaring. Maar dat het winnen van het Liszt-concours ermee samenhangt, is wel duidelijk. Van de ene dag op de andere was ik geen student meer, maar praktiserend concertpianist! En met de gretigheid van een beginner nam ik ook álle aanbiedingen rücksichtslos aan. Thuis, bladerend door mijn agenda, volgde toen de paniek. Al die stukken, en zo weinig tijd om ze in te studeren!

,,Ik dagdroom wel eens over wat er met mij was gebeurd zonder het Liszt-concours. Misschien had ik een ander concours gewonnen, misschien zou ik door een beroemd dirigent zijn ontdekt. Maar misschien was ik ook wel een doodgewone pianoleraar in Italië geworden. Wie zal het zeggen? Feit is dat het leven als musicus in Nederland onvergelijkbaar veel kansrijker is dan in Italië. Hier is het klassieke muziekleven zo levendig en bloeiend – daarin vinden de meeste goede musici uiteindelijk wel hun plek. In Italië ligt dat anders. Ik heb vrienden die met extreem hoge cijfers als pianist zijn afgestudeerd, en nu totaal ander werk doen, omdat de mogelijkheden voor een loopbaan in de muziek in Italië simpelweg niet bestaan.

,,Ten opzichte van andere concertpianisten van mijn leeftijd geldt ik nog steeds als een bar onervaren musicus. Ik ben een laatbloeier – dat is de crux. Laat begonnen met pianospelen, laat tot de conclusie gekomen dat wie een loopbaan als concertpianist nastreeft, zich al heel vroeg in die richting zou moeten ontwikkelen. Op het conservatorium in Vicenza, waar ik van mijn vijftiende tot mijn twintigste studeerde, raakte ik verstrikt in een voorgekauwd studieprogramma. Alles draaide om het examen. Ik deed geen podiumervaring op en ontbeerde kennis van het solo-repertoire. Daarin kwam verbetering toen ik werd toegelaten tot de pianoacademie in Imola. Maar de achterstand, die blijft.

,,Voor de toekomst hoop ik uiteindelijk op meer werk buiten Nederland, maar eerst is het mijn hoofdstreven juist hier zoveel mogelijk op het podium te zitten. Hoe meer ervaring, hoe minder onzeker ik mij in het buitenland op recitals zal voelen. Want wat betreft een gevoel van welbehagen op het podium, ben ik in Nederland verschrikkelijk verwend. Een publiek dat je kent, volgt, waardeert – wat kan een pianist zich meer wensen?''

Serie Meesterpianisten. Recital van Igor Roma met muziek van Rachmaninov, Prokofjev, Alkan, Liszt en Schumann. 18/3 20.15 uur Concertgebouw, Amsterdam.

Res.: (020) 6718345