Litjens met Kampong terug naar eenvoud

Onder leiding van crisismanager Paul Litjens verlieten de hockeyers van Kampong gisteren de laatste plaats. ,,Hockey is een simpel spel.''

Niet dat hij het ze kwalijk neemt, al die professoren die het hockey tegenwoordig bevolken. Maar `een halfpress in de as' komt in het woordenboek van het voormalige boegbeeld van Kampong niet voor. ,,Bij mij is het nog gewoon balletje afpakken en overspelen.''

Het tenenkrommende trainersjargon is niet besteed aan Paul Litjens, zoveel wil de oud-international maar zeggen. Zijn bijdrage aan de teambespreking, gisteren voorafgaand aan het duel tegen Hurley, was dan ook een ode aan de eenvoud. ,,Ik heb ze verteld hoe ik 23 jaar geleden bij het Nederlands B-team te horen kreeg dat de bal naar de rechtsbuiten moest. Die zou vervolgens naar de achterlijn stormen en de bal voorslaan, waarna de spits het laatste tikje mocht geven.''

Als warm pleitbezorger van de no-nonsense-aanpak ging Litjens (53) vorige week aan de slag als crisismanager bij de club die hij tien seizoenen diende en die dit seizoen het lachtertje van de hoofdklasse is. Zijn credo? ,,Hockey is een simpel spel dat je niet nodeloos ingewikkeld moet maken.'' En dus beperkt Litjens zich langs de zijlijn tot kreten die de eerste de beste ouder op een druilerige zaterdagmorgen bezigt: ,,Kom op, jongens!'', ,,Goed zo, jongens!'' en ,,Kijk naar elkaar!''

Maar hoe simpel de aansporingen ook lijken, uit de mond van de nummer twee op de topscorerslijst aller tijden (267 doelpunten) klinken ze toch net even wat anders, zo weet aanvoerder Paul-Frederik van Esseveldt. ,,Paul is een echte Kampong-man, iemand die iedereen kent en respect afdwingt. Als hij wat zegt, dan springt de vonk over.''

Dat blijkt. Geholpen door een tegenstander die achterin open huis houdt, werpt Kampong de schroom gaandeweg van zich af. Na zeventig minuten is de tweede zege van het seizoen een feit: 3-1. Twee goals komen op naam van de aanvaller die het scoren verleerd leek: Paul-Robbert Lankhout, Prop voor vrienden en vorig seizoen met 31 treffers nog topscorer van de hoofdklasse. Met de overwinning doet Kampong de laatste plaats over aan Rotterdam, het zieltogende ploegje dat gisteren met 5-0 over de knie ging bij Amsterdam.

Paul Litjens als de Willem van Hanegem van Kampong? Het lijkt er verdacht veel op. Net zoals Van Hanegem onlangs de voetballers van Sparta weer aan de praat kreeg, zo lijkt het voormalige strafcornerkanon de hockeyers weer tot leven te hebben gewekt. Al wenst de interim-coach niet te vroeg te juichen. ,,Zondag wacht Pinoké al weer.''

Acht jaar geleden schoot Litjens zijn oude liefde ook al te hulp. Zijn entree, drie speelronden voor het einde, volgde op een rumoerig jaar, waarin coach Donald Drost met slaande deuren vertrok. Degradatie werd onder diens tijdelijke opvolger ternauwernood voorkomen. Veel hielp het niet, want een jaar later volgde alsnog de beschamende gang naar de overgangsklasse voor de zesvoudig kampioen uit Utrecht.

Tot afgrijzen van de hondstrouwe achterban, met als vanouds vele prominente (ex-)bondsbestuurders, dreigt dat doemscenario zich dit seizoen te herhalen. Slechts één zege, uitgerekend op aartsrivaal SCHC, stond tot gisteren op het conto van de ploeg die vorig seizoen nog menige topploeg de stuipen op het lijf joeg.

Maar een Angstgegner is Kampong allang niet meer, reden waarom Litjens drie weken geleden werd opgetrommeld om samen met een andere Kampong-coryfee, Tom van 't Hek, zitting te nemen in een denktank. Na de 5-1 nederlaag van vorige week tegen HCKZ greep de `werkgroep' in: coach Reinoud Wolff ging, Litjens kwam.

Al stond hij niet te popelen. ,,Omdat ik niet de ambitie heb om coach te zijn. Bovendien had ik het gevoel dat ik er misschien te lang `uit' was geweest en daarom bepaalde ontwikkelingen had gemist.'' Maar dat, constateert Litjens na de zege op Hurley fijntjes, blijkt mee te vallen. ,,Van belang is dat iedereen zich aan de afspraken houdt.''

Aanvoerder Van Esseveldt kan dat slechts beamen. Zo gezellig was het tijdens en (vooral) na de trainingen dat de spelers elkaar in het veld niet de waarheid durfden te vertellen. ,,Het was altijd supergezellig, met als gevolg dat we veel te lief voor elkaar waren en meer met anderen dan met onszelf bezig waren'', erkent Kampongs enige international.

Van Esseveldt is de aanjager van Kampong. Zonder de pijlsnelle aanvaller, elke wedstrijd goed voor `het versieren' van een paar strafcorners, is het elftal een modaal ploegje. Na vier maanden blessureleed keerde de neo-international vorige maand terug. Zijn absentie, alsmede die van de inmiddels teruggekeerde veteraan/cornerstop Maurice Pierie, verklaart grotendeels de matige serie die Wolff de das omdeed.

Een opvolger voor de naar Bloemendaal vertrekkende Wolff is nog niet gevonden. Maar het is een publiek geheim dat de coach van de Kampong-vrouwen, Siegfried Aikman, aan het einde van het seizoen – mede op voorspraak van de selectie – wordt overgeheveld naar de mannen. Aikman leidde de vrouwen terug naar de (sub)top, kent de clubcultuur en gaf vorig jaar al aan toe te zijn aan een nieuwe uitdaging. Litjens zal hem binnenkort influisteren het volgend seizoen vooral simpel te houden.