Duizend kilometer voor één stem

De Parijse Nicole legt twee keer duizend kilometer af, alleen om de burgemeester van de gemeente Carcan dwars te zitten.

`Nicole' woont in de omgeving van Parijs, maar heeft gisteren haar stem uitgebracht in Carcan-Plage, aan de kust bij Bordeaux. Duizend kilometer heen en terug. Nicole heeft er een vakantiehuis en Fransen hebben het recht voor de gemeenteraad te stemmen in de gemeente waar hun tweede huis staat.

Volgend weekeinde, als de tweede ronde wordt gehouden, gaat Nicole weer. Waarom ze zich al die moeite getroost? ,,Waar ik woon, maakt die ene stem van mij niet veel uit. Maar Carcan heeft nog geen 2.500 inwoners: daar telt dus iedere stem. En ik wil de burgemeester dwarsbomen, al zal hij moeiteloos herkozen worden.''

Het is de reden waarom ze niet met haar echte naam in de krant wil en ook niet vermeld mag worden waar precies haar eerste woning staat. ,,Men zou meteen weten, dat het om mij gaat.''

In Carcan doen drie lijsten mee aan de verkiezingen. De namen van twee lijsten zijn nietszeggend en verwijzen op geen enkele manier naar de grote landelijke politieke stromingen: `Leven in Carcan', `Carcan voor allen'. Maar de derde lijst, `Chasse, Pêche et Tradition', is die van de landelijke jachtlobby, in Acquitaine aangevoerd door Henri Sabarot, tevens burgemeester van Carcan. Telkens als de regering de jacht aan banden dreigt te leggen, deinzen de aanhangers van de beweging er niet voor terug om bij voorbeeld de provinciale wegen te blokkeren. Chasse, Pêche et Tradition heeft extreem-rechtse trekken, al was het maar omdat het de leden om één `issue' gaat: de jacht.

,,Iedereen die in Carcan een geweer kan vasthouden – en dat zijn er nogal wat – stemt op die lijst'', zegt Nicole. ,,Dus als ik een aardig contact met mijn buren wil houden, kunnen ze maar beter niet weten dat ik voor anderen heb gestemd. Ik heb een tijdje in een dorpje in de Provence gewoond, waar de burgemeester vlak voor de verkiezingen alle oudjes langsging om ze wijs te maken dat hij voor hun pensioentje had gezorgd. Chantage of bedreiging kun je het niet noemen, maar er is een zekere sociale druk. Zo gaat dat in kleine plaatsjes.''

Gisteren trof Nicole tot haar verrassing een onbekende `lijst' aan in het stembureau: een papiertje met daarop één naam, van ,,een of andere boer uit de buurt''. Het is het gevolg van een andere eigenaardigheid van de Franse electorale wetten. In gemeenten met minder dan 2.500 inwoners kan iedereen zich tot op de dag van de verkiezingen alsnog presenteren en proberen stemmen te vergaren.