Blessures en conflict breken Feyenoord op

Zwakke reserves en vertroebelde arbeidsverhoudingen beginnen Feyenoord steeds meer op te breken. Tegen Willem II ontbraken gisteren vier belangrijke spelers: Bosvelt, Kalou, Kornejev en Leonardo. Wat overbleef was een gelegenheidselftal, dat zich in technisch opzicht niet kon meten met de tegenstander. Feyenoord verloor voor de vierde opeenvolgende keer een uitwedstrijd bij Willem II. Na de 3-1 zege keert de Tilburgse ploeg terug in de subtop van de eredivisie.

De spreekwoordelijke teamgeest van Feyenoord is na de winterstop ver te zoeken. De sfeer in de Rotterdamse selectie wordt ondermijnd door een juridisch geschil over geldpremies, waarbij drie buitenlandse spelers zich benadeeld voelen. De Deen Tomasson werkte zich in het zweet, maar maakte ook wegwerpgebaren naar medespelers. Hij is weinig geliefd en mag naar een andere club uitkijken. De Poolse doelman Dudek deelde in de malaise. En de Ivoriaan Kalou, die zich zwaar onderbetaald voelt bij Feyenoord, zat voor de laatste keer een schorsing uit.

Kenmerkend voor het tamme spel van Feyenoord was het gebrek aan zware overtredingen. Het huidige elftal is gespeend van slagersypes, zoals de ploeg ook een meedogenloze trainer mist. Van Marwijk hanteert het harmoniemodel en weigert van zijn ingeslagen weg af te wijken. Zo laat hij de interne strubbelingen op zijn beloop. Zo gelooft hij heilig in een systeem met vleugelspitsen, ook als deze van de tweede garnituur zijn. Van Marwijk hamert op automatismen, maar het B-elftal kon het combinatievoetbal gisteren niet in de praktijk te brengen.

Kenmerkend voor de zwakke invallers was de inbreng van schoffelaar Van Vossen. Hij kon dribbelaar Leonardo geen moment doen vergeten. Na ruim een half uur werd de Zeeuwse veteraan uit zijn lijden verlost. Van Vossen werd onder de voet gelopen door Jaliens, die ongehinderd van achteruit de aanval kon opbouwen. Met een gezicht als een oorwurm verdween Van Vossen in de spelerstunnel.

Met nog tien duels op het programma heeft PSV vier winstpunten meer dan Feyenoord. Ter vergelijking: in oktober vorig jaar bedroeg het onderlinge verschil nog zeven verliespunten in Rotterdams voordeel. Van Wonderen, een geboren vechtjas notabene, gooide de handdoek gisteren in de ring. Hij gelooft niet meer in de kampioenskansen voor Feyenoord, hoewel vier punten geen onoverbrugbare kloof lijken. Beide titelkandidaten hebben nog enkele lastige uitduels voor de boeg.

Van Wonderen bagatelliseerde de problemen bij de stadionclub. Hij vond Feyenoord ,,in potentie beter dan PSV''. Hij verklaarde het gebrek aan adequate vervangers door ,,de beperkte financiële middelen''. Hij sprak over ,,domme pech'' toen de vijfde competitienederlaag van dit seizoen ter sprake kwam. Hij vergat daarbij de scoringskansen voor Willem II. Van Marwijk sprak over een ,,bittere nederlaag''. Maar met een beetje pech had Feyenoord een grotere nederlaag geleden.

Willem II speelde gallery play. Het publiek stond op de banken, na elke omhaal van de Argentijn Bombarda en elke hakbal van de Marokkaan Abdellaoui. Zij vormen samen met de Gambiaan Ceesay een swingend aanvalstrio. Vergeleken met het degelijke maar plichtmatige spel van Feyenoord speelt Willem II sprankelend maar wisselvallig. Het is alles of niets met de tricolores. Zo verloor de Brabantse ploeg met 6-1 van Heerenveen, om een week later met 6-0 te winnen van De Graafschap.

Tegen Feyenoord bleek een tennisuitslag te veel gevraagd. Willem II kwam na een paar minuten op voorsprong, toen Bombarda op karakteristieke wijze – met zijn kont naar het doel – doeltreffend uithaalde. De centrale verdedigers De Haan en Van Gobbel stonden erbij en keken ernaar. Halverwege de eerste helft ging de statische defensie van Feyenoord weer in de fout. De vrijstaande Ceesay schoot de bal hard en hoog in de touwen.

In de tweede helft kwam Feyenoord als herboren uit de kleedkamer. Het tempo werd opgeschroefd en onder leiding van de onvermoeibare Van Wonderen werd de kwetsbare defensie van Willem II onder druk gezet. Connolly miste twee grote kansen. Nadat de onzichtbare Smolarek was vervangen door Jochemsen, speelde Feyenoord zonder (falende) buitenspelers. Alle ballen gingen door het midden en daar bevond zich de achilleshiel van Willem II.

Een kwartier voor tijd scoorde Van Wonderen met een `zondagsschot'. Feyenoord gokte vervolgens op de gelijkmaker en bracht de Zweedse spits Elmander in de ploeg voor mandekker Van Gobbel. Van een slotoffensief was nauwelijks sprake. Willem II kreeg in de counter de beste kansen, maar hield zijn supporters tot de laatste minuut in spanning. Toen bood invaller Arts zijn ploeggenoot Landzaat een moeilijk te missen kans.